ดึกสงัดแล้ว
หลี่จิ้นกับชู่ซู่ที่เปื้อนโคลนไปทั้งตัวนั่งอยู่ข้างกองไฟในถ้ำ เนื้อไดโนเสาร์เสียบไม้ในมือส่งเสียงฉ่าพร้อมน้ำมันเดือดปุด ๆ
เจ้าของถ้ำคนก่อนถูกหลี่จิ้นยิงไปสองนัดจนสิ้นชีพ ทั้งคู่จึงได้กินอาหารร้อน ๆ มื้อแรกหลังทะลุมิติมา
ชู่ซู่หมอนี่ก็มีฝีมือจริง ๆ แม้แต่การใช้ไม้เสียดสีกันเพื่อก่อไฟก็ทำเป็น
เห็นเขาทำท่ามั่นใจเต็มเปี่ยม หลี่จิ้นจึงไม่กล้าคว้าไฟแช็กจากถุงเก็บของตรงเสื้อกั๊กออกมา
เขาตรวจดูเวลาที่เหลือ พวกเขายังเหลือเวลาอีก 2 ชั่วโมงสุดท้าย
หลังชั่งใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลี่จิ้นก็ตัดสินใจเลิกสำรวจต่อ
ถึงอย่างไรเขาก็มองในที่มืดไม่ได้ ต่อให้มีปืนก็ยังถูกลอบโจมตีได้ง่าย แบบนั้นไม่คุ้มเสีย
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ เขาได้ผลตอบแทนมากพอแล้ว
【ความคืบหน้าปัจจุบัน: 111.2 ตัน】
บางทีอาจเป็นเพราะไม่มีศัตรูตามธรรมชาติ จำนวนอัลโลซอรัสในยุคจูราสสิกจึงมากกว่าที่หลี่จิ้นคาดไว้เยอะ
เรื่องนี้ช่วยเร่งความคืบหน้าสะสมของภารกิจลับได้มาก
ถ้าไม่ใช่เพราะฟ้ามืด หลี่จิ้นคงไม่คิดหยุดมือเลย
น่าเสียดายอย่างเดียวคือ หลังจากนั้นก็ไม่เจอภารกิจไหนที่คุ้มค่าจะทำอีก ส่วนใหญ่เสียทั้งเวลาและแรง ไม่สู้ฆ่าอัลโลซอรัสเพิ่มอีกสักสองสามตัว
แผนยิงกระสุนให้หมดจึงต้องพับเก็บไปด้วย
“ชู่ซู่ ผมเตรียมถอนตัวแล้ว”
ชู่ซู่พยักหน้า หยิบกรงเล็บออกมาและเตรียมถอนตัวเช่นกัน
เขาที่ตามหลังหลี่จิ้นเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ไปไม่น้อย จึงกระตือรือร้นในการลงมือเป็นพิเศษ
【คุณมีคุณสมบัติครบตามเงื่อนไขการถอนตัวแล้ว ต้องการถอนตัวหรือไม่?】
“ใช่”
กรงเล็บทั้งห้าชิ้นสลายเป็นเถ้าถ่าน วงแสงรูปร่างคล้ายระลอกน้ำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลี่จิ้นทันที ภายในนั้นเห็นภาพลิฟต์ของเขาเองราง ๆ
เมื่อเห็นวงแสงตรงหน้าชู่ซู่ หลี่จิ้นก็ขยับสายตาอย่างสนใจ ก่อนยื่นมือไปแตะเบา ๆ
【คุณไม่สามารถใช้ประตูถอนตัวเพื่อเข้าไปยังลิฟต์ของผู้อื่นได้!】
หลี่จิ้นชะงักเล็กน้อย แม้จะเดาไว้ก่อนแล้วว่าเข้าไปไม่ได้ แต่คำเตือนของระบบกลับชวนให้คิดไม่น้อย