ก่อนจะขี่นางพญาถลกหนังลงจากเรือ หลี่จิ้นแวะไปที่ห้องเก็บสินค้าโดยเฉพาะ
ที่จริง ตอนเห็นลูกกระสุนเหล็กตันข้างปืนใหญ่บนเรือไป๋ลู่ หลี่จิ้นก็เกิดความคิดนี้ขึ้นมาแล้ว
ในเมื่อตัณหาไม่เกี่ยงกระสุนชนิดไหนอยู่แล้ว...
ตามหลักแล้ว ลูกกระสุนเหล็กก็นับเป็นกระสุนใช่ไหม?
หลี่จิ้นลองเสี่ยงดู จึงอ้อนวอนตัณหาอย่างอ่อนโยนให้ลองกินดู
“เจ้านายวิปริตขนาดนี้ จะยัดเข้าไปได้ยังไงกัน~”
แม้น้ำเสียงของตัณหาจะฟังดูลำบากใจ แต่ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของหลี่จิ้น นางก็อ้าปากแดงกว้างแล้วกลืนลูกกระสุนเหล็กตันเข้าไปทันที
สิ่งที่ต้องแลกคือค่าความมีสติของหลี่จิ้น 120 แต้ม
ในนั้น 100 แต้มเป็นค่าโหลดกระสุนและยิง ส่วนอีก 20 แต้ม หลี่จิ้นยอมให้นางดูดไปเองเพื่อเอาใจตัณหา
หลังกลืนลูกกระสุนปืนใหญ่เข้าไป ตัณหาก็บอกว่าตัวเองใส่กระสุนอื่นไม่ไหวแล้ว
แน่นอนว่าอีกทางหนึ่งก็อาจเป็นเพราะนางตั้งใจงอน ไม่อยากคุยกับหลี่จิ้นก็ได้
แต่แค่นี้ก็แสดงให้เห็นความวิปริตของตัณหาแล้ว เทียบได้กับหลี่จิ้นมีปืนใหญ่ขนาดจิ๋วอยู่ในมืออีกกระบอก
เดิมทีมอร์ริสันเตือนหลี่จิ้นว่าเพชฌฆาตแข็งแกร่งมาก เขาจึงตั้งใจเก็บกระสุนนัดนี้ไว้จัดการพวกนั้น
ใครจะคิดว่าจะมีขวานเหล็กที่มีพลังระดับแม่ทัพโผล่มาด้วย
หลังคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลี่จิ้นก็ยังตัดสินใจเก็บไพ่ตายใบนี้ไว้จัดการขวานเหล็ก
และผลลัพธ์ก็พิสูจน์แล้วว่ากระบวนท่านี้ได้ผลอย่างยิ่ง
ตูม!
ขวานเหล็กที่ร่างลุกไหม้พ่นเลือดออกมาคำโต กระดูกทั่วร่างส่งเสียงหักดังถี่รัว ก่อนร่างจะปลิวถอยไปพร้อมกับลูกกระสุนปืนใหญ่
แรงกระแทกมหาศาลไถพื้นดาดฟ้าเป็นร่องลึก แผ่นไม้แตกกระจายปลิวว่อน ร่างของเขากับลูกกระสุนจึงหยุดลงได้ตรงริมเรือก่อนจะกระเด็นพ้นหัวเรือไป
แขนขวาของหลี่จิ้นห้อยลงอย่างไร้เรี่ยวแรง แรงสะท้อนอันหนักหน่วงทำให้แขนปวดตื้อ ดูท่ากระดูกคงร้าวไปแล้วแน่ ๆ