ผลักประตูสถานีตำรวจออกมา หลี่จิ้นพยุงกำแพงไว้แล้วขย้อนอยู่สองสามครั้ง กว่าจะค่อย ๆ ฟื้นตัวก็ผ่านไปพักใหญ่
การออกแรงอย่างหนักกับความรู้สึกที่อะดรีนาลีนพลุ่งพล่านทำให้หัวใจเต้นรัว พอหยุดกะทันหันตอนนี้ เขาก็รู้สึกเหมือนหัวใจแทบจะกระเด็นออกมาจากอก
เมื่อจังหวะหัวใจค่อย ๆ กลับมาเป็นปกติ ความเหนื่อยล้าและความเจ็บปวดก็ถาโถมไปทั่วร่างทันที
แม้หลินโหร่วจะทำอุปกรณ์ป้องกันให้เขา แต่บนตัวหลี่จิ้นก็ยังเต็มไปด้วยรอยข่วนจากซอมบี้
โดยเฉพาะแขนทั้งสองข้างกับน่อง ถูกกัดจนแทบไม่เหลือเนื้อดี
เมื่อเจอซอมบี้ที่หลบเลี่ยงไม่ได้ หลี่จิ้นก็พยายามยื่นแขนตัวเองเข้าไปให้กัด อย่างน้อยก็ยังดีกว่าปล่อยให้มันพุ่งเข้าใส่จนล้มคว่ำ
ถ้าเป็นผู้รอดชีวิตคนอื่น อย่าว่าแต่จะลองเลย แค่คิดจะบุกเข้าไปในสถานีตำรวจก็ยังไม่กล้า
เพราะบาดแผลจากการถูกข่วนแม้เพียงเล็กน้อยก็หมายถึงหมดโอกาสถอนตัว
หลี่จิ้นที่ตั้งสติได้แล้วดึงแม็กกาซีนออกมาตรวจ เหลือกระสุนเพียง 2 นัด
ด้วยสภาพร่างกายแบบนี้ เขาคงฝืนต่อไปได้อีกไม่นาน ต้องรีบแล้ว
พอเข้าประตูใหญ่ไปก็พบโถงต้อนรับที่พังเละ โคมไฟระย้าห้อยอยู่กลางอากาศ และมีประกายไฟปะทุขึ้นเป็นระยะ
ทั่วกำแพงเต็มไปด้วยรูจากกระสุนและคราบเลือด เห็นได้ชัดว่าโถงนี้เคยผ่านการยิงปะทะอย่างดุเดือด
หลังเคาน์เตอร์ต้อนรับมีศพตำรวจนอนอยู่บนพื้น หน้าผากมีรูจากกระสุนสองรู เลือดสีดำซึมออกมา เห็นได้ว่าตายมาพักหนึ่งแล้ว
หลี่จิ้นคลำค้นตัวศพอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะปลดเข็มขัดปฏิบัติหน้าที่ที่เอวอีกฝ่ายออกมา
บนเข็มขัดมีปืนพกหนึ่งกระบอก แม็กกาซีนสองอัน วิทยุสื่อสารหนึ่งเครื่อง ไฟฉายอเนกประสงค์หนึ่งกระบอก กระบองตำรวจหนึ่งอัน และพวงกุญแจอีกหนึ่งพวง
หลี่จิ้นลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะ แล้วคาดเข็มขัดไว้กับตัวอย่างเบิกบาน
อุตส่าห์เสี่ยงตายบุกเข้ามา ไม่เสียแรงจริง ๆ เพิ่งเข้ามาก็ได้ของดีแล้ว!