ภายใต้สภาวะเลือดเดือด สมรรถภาพร่างกายของคนหมูเพชฌฆาตแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ความกระหายในการโจมตีก็ยิ่งรุนแรงกว่าเดิม
หลี่จิ้นนอนอยู่บนพื้น สีหน้าเยือกเย็น เขาไม่ได้คิดหนี แต่กลับชักตัณหาออกมาเล็งไปยังคนหมูเพชฌฆาตที่ลอยอยู่กลางอากาศ
ลำกล้องปืนยุบตัวแล้วพองขึ้นอย่างรวดเร็ว มองเห็นแสงสีเลือดแดงคล้ำไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือดใต้พังผืดได้อย่างชัดเจน
ทันทีที่เหนี่ยวไก ม่านเลือดดุจน้ำตกก็พุ่งออกจากปากกระบอกปืน กระสุนตะกั่วหลายสิบเม็ดพุ่งเข้าใส่คนหมูพร้อมกัน
ปะทุ!
หึ่ง——!
แรงถีบมหาศาลทำให้แขนของหลี่จิ้นเจ็บร้าว ตัณหาในมือแทบหลุดกระเด็นไป
ส่วนคนหมูเพชฌฆาตที่ลอยอยู่กลางอากาศยิ่งสาหัสกว่า
นอกจากลำตัวที่ถูกเกราะปกปิดไว้ แขนขาและศีรษะของมันถูกกระสุนเจาะพรุนราวกับถูกไถ
แรงปะทะของกระสุนตะกั่วทำให้ร่างหมูทั้งตัวชะงักค้างกลางอากาศชั่วขณะ
ตอนนี้แหละ!
แววคมกริบวาบผ่านดวงตาหลี่จิ้น มือซ้ายกำกระบี่สั้นแน่น ก่อนจะทะยานขึ้นไปด้วยท่วงท่าพิสดารในพริบตา
พุ่งแทงประลอง!
“โฮะเอ๋?”
คนหมูเบิกตากว้าง มองหลี่จิ้นที่เข้ามาประชิดจนแทบแนบหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ
มันนึกไม่ออกว่ามนุษย์คนนี้ไม่ได้ลุกขึ้นด้วยซ้ำ แต่กลับพุ่งขึ้นมาบนอากาศด้วยความเร็วสูงได้อย่างไร
แต่หลี่จิ้นไม่เปิดโอกาสให้มันได้ตั้งตัว กระบี่สั้นแทงเข้าไปในต้นขาของคนหมู จากนั้นอาศัยแรงนั้นเกี่ยวตัว แล้วพลิกกายพุ่งไปไกล
โครม!
คนหมูร่วงกระแทกพื้น เลือดกับฝุ่นกระจายฟุ้ง
แม้รูพรุนถี่ยิบทั่วร่างยังพ่นเลือดไม่หยุด แต่ความเร็วที่คนหมูเพชฌฆาตลุกขึ้นกลับไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย
มันคำรามด้วยความโกรธ หันกลับไปมองหลี่จิ้นที่อยู่ด้านหลัง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังมั่นใจว่าจะชนะอย่างแน่นอน
หลี่จิ้นกำลังบรรจุกระสุนอย่างใจเย็น จ้องคนหมูเพชฌฆาตเงียบ ๆ
ผลแพ้ชนะตัดสินแล้ว
“โฮ——!”
ฝีเท้าหนักหน่วงทำพื้นสั่นสะเทือน คนหมูเพชฌฆาตชูดาบสูง พุ่งชนหลี่จิ้นอีกครั้งราวกับรถปราบดิน
มันคิดว่าตัวเองจับทางการโจมตีของหลี่จิ้นได้แล้ว จึงไม่คิดป้องกันแม้แต่น้อย
มนุษย์คนนี้แม้จะว่องไว แต่การโจมตีก็ทำอะไรกล้ามเนื้อและกระดูกของมันไม่ได้
แค่เข้าใกล้ได้ ก็ถึงเวลาตายของอีกฝ่าย