เมื่อรู้ว่าหลี่จิ้นมีอุปกรณ์ดี ๆ ตั้งใจจะขาย ชู่ซู่ก็แววตาเป็นประกาย รีบดึงเขามุ่งหน้าไปยังโรงประมูล
เห็นชู่ซู่ดูตื่นเต้น หลี่จิ้นก็ถามอย่างสงสัย
“เงินของคนส่วนใหญ่คงใช้หมดไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ตอนนี้เอาของขึ้นขายก็คงไม่ค่อยมีประโยชน์แล้วมั้ง?”
“ก็เพราะอย่างนั้นเราถึงต้องไปโรงประมูล ไม่ใช่ตั้งแผงตะโกนขาย”
ชู่ซู่ส่ายหน้า เขาเร่งฝีเท้าไม่หยุด เข้าไปในอาคารรวมแล้วเปิดหน้าต่างตลาดซื้อขาย เริ่มลงมือจัดการทันที
หลังคัดของระดับต่ำกระจุกกระจิกออกไป ก็เหลือแต่อุปกรณ์คุณภาพสีเขียวกับสีน้ำเงิน
ตอนนี้มีอุปกรณ์ระดับสูงลงขายในตลาดไม่มากนัก ของสีเขียวมีแค่ไม่กี่ร้อยชิ้น ส่วนของสีน้ำเงินยิ่งน้อย มีเพียงยี่สิบสามสิบชิ้นเท่านั้น
ชู่ซู่พบคทาเพลิงมูลค่า 9,000 เหรียญ แล้วเปิดหน้าต่างคุณสมบัติให้หลี่จิ้นดู
“คทานี่เป็นไง?”
หลี่จิ้นเหลือบมอง ก่อนพูดอย่างจนใจเล็กน้อย
“ช่วยลดเวลาร่ายเวทธาตุไฟ เป็นคุณสมบัติระดับท็อปเลย แต่ปัญหาคือฉันไม่ได้เดินสายจอมเวท”
“ใช่ แต่เรื่องนี้ไม่ได้เกิดกับนายคนเดียว”
ชู่ซู่เปิดรูปผู้ขาย ส่งคำขอเป็นเพื่อนไปพร้อมกับหน้าต่างคุณสมบัติปลอกแขนผีกินศพ
“พวกที่แข็งแกร่งที่สุดเริ่มเจอปัญหาเดียวกันแล้ว นั่นคือได้รางวัลดี ๆ มาแต่ตัวเองใช้ไม่ได้ หมายความว่า...”
หลี่จิ้นแววตาเป็นประกาย รีบต่อคำทันที
“หมายความว่าคนขายอุปกรณ์สายเวทส่วนใหญ่มีโอกาสสูงที่จะเป็นคนซื้ออุปกรณ์สายกายภาพ!”
“บิงโก! แถมคนพวกนี้ยังเก่งมาก ในมือย่อมมีเหรียญลิฟต์กับอุปกรณ์มากกว่าคนทั่วไปด้วย”
ชู่ซู่ใช้วิธีนี้ส่งหน้าต่างคุณสมบัติปลอกแขนผีกินศพกับเทวทูตร่ำไห้ไปให้ผู้ขายอุปกรณ์ระดับสูงเหล่านั้น ไม่นานก็ได้รับคำตอบจากหลายคน
“มีคนเสนอ 6,500 เหรียญลิฟต์ให้เทวทูตร่ำไห้ พวกจอมเวทนี่ใจกว้างจริง ๆ ส่วนปลอกแขนผีกินศพ คนส่วนใหญ่ยังอยากแลกของกันมากกว่า แต่ของที่พวกเขามีเทียบกับปลอกแขนไม่ได้เลย... หืม? คุยกันต่อหน้า?”
ชู่ซู่ชะงัก ก่อนยื่นบันทึกการสนทนาช่วงหนึ่งให้หลี่จิ้นดู
อีกฝ่ายชื่อฉินเจิ้นเยว่ ตอนนี้อยู่ในห้องซื้อขาย อยากคุยเรื่องราคาปลอกแขนผีกินศพต่อหน้า