เก็บสมบัติแดนร้างด้วยสกิลรวบรวม

ตอนที่ 17 ฉันใช้สกิลเก็บเกี่ยวของดีในดินแดนรกร้าง

7 นาที· 1.6K คำ

อันหรานสะดุ้งกับท่าทีของหมูป่ากลายพันธุ์ พอเห็นมันพุ่งเข้ามาราวกับคลุ้มคลั่ง เธอก็รีบออกวิ่งทันที

ทุกคนจึงได้เห็นภาพหญิงสาวร่างเพรียววิ่งเร็วจี๋ โดยมีหมูป่ากลายพันธุ์ตัวมหึมาไล่ตามไม่ลดละ

ไม่ว่าเธอจะวิ่งไปทางไหน หมูป่าตัวนั้นก็ยังตามติดไม่สนอะไรทั้งสิ้น มันพุ่งชนสัตว์กลายพันธุ์หลายตัวที่ขวางทางจนกระเด็น

ชั่วขณะนั้น สัตว์กลายพันธุ์จำนวนมากต่างพากันหลบ บ้างก็หยุดชะงัก ช่วยให้หน่วยมนุษย์ได้พักหายใจอยู่บ้าง

คนที่ซวยที่สุดเห็นจะเป็นอันหราน เธอไม่กล้าวิ่งไปทางที่มีคนเยอะ เพราะกลัวจะพาคนบริสุทธิ์เดือดร้อนไปด้วย

แต่ก็เข้าไปในฝูงสัตว์กลายพันธุ์ไม่ได้ นั่นไม่ต่างจากเดินไปหาที่ตาย

เธอจึงทำได้เพียงวิ่งสุดชีวิตไปตามช่องว่างแนวหน้าระหว่างหน่วยมนุษย์กับเหล่าสัตว์กลายพันธุ์ที่ยังปะทะกันไม่ถึง

ถึงอย่างนั้นก็ยังสลัดหมูป่ากลายพันธุ์ตัวนั้นไม่หลุด

เมื่อระยะห่างระหว่างทั้งคู่ใกล้เข้ามา อันหรานถึงได้ตระหนักว่าค่าความว่องไว 15 แต้มของตัวเองยังไม่พอด้วยซ้ำ

โชคดีที่ระหว่างหนี มีคนคอยยิงปืนใส่หมูป่าตลอด ไม่อย่างนั้นเธอคงถูกมันไล่ทันไปแล้ว

ถึงจะโดนยิงไปสิบกว่านัด หมูป่ากลายพันธุ์ก็ยังไม่ยอมแพ้ ความเร็วในการพุ่งชนไม่ได้ลดลง กลับยิ่งเร็วขึ้นเสียอีก

สุดท้ายอันหรานจึงพุ่งไปหารถหุ้มเกราะสองคัน แล้ววิ่งวนรอบรถล่อหมูป่า

บนหลังคารถหุ้มเกราะมีพลซุ่มยิงสองคนหมอบอยู่ คอยยิงใส่หมูป่าไม่หยุด

ไม่รู้ว่าถูกยิงไปกี่นัด ในที่สุดความเร็วของหมูป่าก็ช้าลง มันโซเซอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนขาหน้าจะทรุด แล้วล้มตึงลงกับพื้น

ตอนนี้มีฟองเลือดผุดออกมาจากปากของมัน ขณะหอบหายใจแรง ดวงตากระหายเลือดยังคงจ้องอันหรานเขม็ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป