อันหรานย่อตัวลง ก็เห็นซานชีกับพี่ชายและพี่สะใภ้มีเลือดไหลออกจากจมูก ทั้งสามหมดสติไปแล้ว
เธอรีบหยิบยาฟื้นฟูพลังจิตระดับต้นออกมาสามขวด แล้วกรอกให้ทั้งสามคนคนละขวด
จากนั้นลองคลำชีพจรที่ลำคอของพวกเขา ยังดีที่พอมีชีพจรแผ่วเบา
แต่พวกเขาคงยังไม่ฟื้นในเร็ว ๆ นี้ ต้องพากลับค่ายถึงจะปลอดภัย
อันหรานจึงขอความช่วยเหลือจากสมาชิกทีมที่อยู่ใกล้ ๆ «ใครช่วยพาสามคนนี้ไปห้องพยาบาลในค่ายได้บ้าง ฉันให้ 1,000 แต้ม»
ไม่มีใครสนใจ
อันหรานกัดฟัน เพิ่มข้อเสนอ «เฮ้! ใครช่วยพาสามคนนี้เข้าไปในค่าย ฉันให้ยาฟื้นฟูพลังจิตระดับต้นหนึ่งขวด!»
สิ้นเสียง ก็มีคนหลายคนกรูกันเข้ามา «พูดจริงเหรอ? มียาฟื้นฟูพลังจิตจริง ๆ เหรอ?»
อันหรานพยักหน้า ชี้ไปยังคนทั้งสามบนพื้น «พาคนไปก่อน แล้วฉันจะให้ยา»
ยังไม่ทันพูดจบ ก็มีคนรีบเข้าไปยกคนขึ้นพาดบ่าแล้ววิ่งออกไปทันที
คนที่แย่งไม่ทันทำหน้าเสียดาย ก่อนตามอันหรานไม่ห่าง พลางถามไม่หยุด «เธอมียาจริง ๆ เหรอ? ฉันจ่ายเงินซื้อได้ ลูกที่บ้านโดนโจมตีเมื่อกี้ ตอนนี้ยังหมดสติอยู่เลย»
อันหรานไม่เข้าใจ «ที่แลกของไม่มีขายหรือไง? ทำไมมาถามซื้อจากฉัน?»
คนหนึ่งส่ายหน้า «ยาที่จุดแลกของขายหมดตั้งนานแล้ว พวกเราไม่มีทางเลือกจริง ๆ หนูน้อย ช่วยฉันหน่อยเถอะ ฉันให้ 5,000 แต้ม ขอแค่ยาระดับต้นหนึ่งขวด ช่วยชีวิตลูกฉันได้ก็พอ»
«ขอโทษนะ ฉันเหลือแค่ขวดเดียว ไม่มีเหลือพอจะขายให้คุณ»
อันหรานเหลือบมองคนหลายคนที่จ้องเธอเขม็ง แล้วออกวิ่งไปทางค่ายทันที
คนที่มาขอยาชะงัก ก่อนรีบวิ่งตาม แต่จะตามทันได้อย่างไร