อันหรานยิ้ม “ไม่มีหรอก ฉันยังไม่ได้แต่งงาน จะมีลูกได้ยังไง?”
ผีน้อยดูผิดหวังอยู่บ้าง แต่ไม่นานก็กลับมาดีใจอีกครั้ง: ไม่ใช่ลูกของเธอก็ไม่เป็นไร ยังไงฉันก็อยู่กับเธอตลอดอยู่แล้ว
ขณะนั้น เรือเหาะก็พังทลายลงจนหมดสิ้น ข้าวของข้างในร่วงกราวลงพื้น พร้อมกับอันเฒ่าและลูกชาย ลูกสาว หลานชาย หลานสาวของเขา
โชคดีที่เรือเหาะอยู่สูงจากพื้นไม่มาก แค่ห้าหกเมตรเท่านั้น ไม่อย่างนั้นคนพวกนี้คงตกลงมาเจ็บหนัก
ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังนอนลุกไม่ขึ้นอยู่พักใหญ่
“นายเป็นคนทำใช่ไหม?” หลี่เจียเหวยหวาดผวา รีบถอยไปอยู่ข้างกู่เฒ่า
อันหรานยิ้ม “นายประเมินฉันสูงไปแล้ว ถ้าฉันมีความสามารถขนาดนั้น พวกนายกับสวี่ซิงซิงจะยังรอดอยู่ได้เหรอ?”
ตอนแรกเธอคิดจะทำแบบนั้นจริง ๆ แต่กังวลว่าอีกฝ่ายเป็นทายาทตระกูลอันดับหนึ่งของสหพันธ์ ส่วนอีกคนก็เป็นประธานสมาคมผู้มีพลังพิเศษแห่งเมืองหลวง หากเธอลงมือจริง คงถูกสหพันธ์ตามล่าทั่วหล้าแน่
เธอยังอยากเก็บผลึกมารกับวัตถุดิบอย่างสงบ เพื่ออัปเกรดสัตว์ลอยฟ้า ตอนนี้ยังไม่อยากมีเรื่องกับพวกเขา
เป้าหมายเดียวของเธอในตอนนี้คือสวี่ซิงซิง
ผู้หญิงที่ย้อนกลับมาจากอนาคตคนนี้ทำตัวอันตรายมาก แถมยังคอยเล่นงานเธอทุกทาง ต้องกำจัดให้เร็วที่สุด
“ถ้าไม่ใช่พวกนาย แล้วจะเป็นใครได้อีก?” หลี่เจียเหวยหงุดหงิดอย่างมาก เขาจ้องพ่อกับลูกสาวอย่างระแวดระวัง “คุณอัน ตระกูลอันของคุณก็อยู่ในเมืองหลวง ไม่กลัวถูกสหพันธ์ลงโทษหรือไง?”