ผู้รอดชีวิตสิบกว่าคนด้านนอกเห็นจ้าวโส่วเสียงจะไล่พวกเขาไป ก็รีบวิงวอนว่า “พี่ชาย พวกเราไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกับคนพวกนั้น ขอร้องล่ะ อย่าไล่พวกเราไปเลย”
“ใช่ ๆ! พวกเราเพิ่งเจอกันกลางทาง แค่รวมกลุ่มเดินทางด้วยกันเท่านั้น...”
“ข้างนอกอันตรายมาก ให้พวกเราอยู่ที่นี่เถอะ รับรองว่าจะไม่รบกวนพวกคุณ...”
ทุกคนพากันวิงวอนเสียงระงม พลางรีบถอยห่างจากพวกตระกูลจ้าว เพื่อแสดงให้เห็นว่าพวกตนไม่ได้สมคบคิดกับคนกลุ่มนั้น
ภายในบ้าน อันหรานกำลังฟังซ่งเหล่าใหญ่พูดไม่หยุด
“อันหราน ให้พวกเขาอยู่เถอะ เกิดจนตรอกแล้วหันมาสู้กับพวกเราขึ้นมาจะยุ่งเอา”
อันหรานครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนพยักหน้าเห็นด้วย “ได้ คุณไปบอกพวกเขาให้ไปอยู่ห้องฝั่งตะวันตก อย่ามารบกวนพวกเรา”
สถานการณ์ตอนนี้เป็นช่วงเวลาเป็นตาย หากไม่ยอมให้พวกเขาอยู่ คนสิบกว่าคนนั้นคงรวมตัวกันต่อต้าน ถึงตอนนั้นคงไม่มีทางสงบแน่
แม้คุณสมบัติของเธอจะขึ้นไปถึงขั้นสามแล้ว แต่ไม่มีพลังโจมตีอันแข็งแกร่งคอยหนุน เธอก็จัดการคนจำนวนมากโดยไม่บาดเจ็บไม่ได้
ต่อให้เป็นยอดฝีมือ ก็ยากจะสู้กับคนหลายมือ เธออาจเอาชีวิตรอดหรือหนีไปได้ แต่ไม่ได้แปลว่าจะชนะ ส่วนพวกซานชีอาจต้องเคราะห์ร้ายไปด้วย
เพราะฉะนั้น เพื่อความปลอดภัย เธอจึงยอมให้พวกเขาอยู่
ซ่งเหล่าใหญ่รับคำแล้วออกไปพูดกับคนข้างนอก ส่วนอันหรานหั่นมันเทศอยู่ในบ้าน เตรียมต้มโจ๊ก
ซานชีหยิบกาน้ำขึ้นมาเขย่าเบา ๆ แล้วกระซิบว่า “น้ำของเราเหลือไม่มากแล้ว ต้มโจ๊กไม่ได้หรอก”