อันหรานสะดุ้ง รีบเคลื่อนย้ายพริบตาขึ้นไปด้านบน พร้อมกับใช้วิชาเก็บเกี่ยว:
【ติ๊ง! ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ค่าประสบการณ์เพิ่ม 50 คุณได้รับผลึกมารของสัตว์มารตาเดียวขั้นปลายกำเนิดภายหลัง 1 เม็ด ค่ามลพิษมาร 21098......】
ทันทีที่ผลึกมารปรากฏ มันก็ถูกเก็บเข้าไปในมิติทันที
ความรู้สึกหวาดผวาอย่างรุนแรงถาโถมเข้ามา
อันหรานรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล จึงรีบวูบเข้าไปในมิติ หางตาเห็นแสงสายหนึ่งพุ่งเข้ามา
ชั่วขณะที่เข้าไปในมิติ ทั้งมิติสั่นสะเทือนขึ้นมา
แต่เมื่อนึกได้ว่าสัตว์ลอยฟ้าที่ล่องหนอยู่ยังอยู่ด้านบน อันหรานก็รีบสวมผ้าคลุมเงามืด แล้ววูบออกไป
ตอนนี้น้ำสีดำในหลุมกำลังปั่นป่วนอย่างหนัก ซัดกระแทกผนังหลุมไม่หยุด แต่สัตว์มารตาเดียวหายไปแล้ว
อันหรานถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วรีบบินออกจากหลุม
เธอกวาดตามองไปรอบ ๆ ก็เห็นสัตว์ลอยฟ้าหยุดอยู่ฝั่งตรงข้าม กำลังรออย่างเงียบ ๆ
โชคดีที่เจ้าตัวเล็กไม่เป็นไร
“เอาไป กินเยอะ ๆ” เธอบินเข้าไปหา แล้วหยิบพลังมารบริสุทธิ์เป็นก้อน ๆ ยัดใส่ปากมัน
อันหรานหยุดมือก็ต่อเมื่อปากของมันปิดสนิท
เธอใช้เนตรตรวจสอบดู ค่ามลพิษมารของเสี่ยวปิงพุ่งเกินสองแสนไปแล้ว เทียบได้กับขั้นปลายกำเนิดภายหลัง
“เสี่ยวปิง เก็บพลังมารบนกระดองหลังของแกได้ไหม?”
ค่ามลพิษมารสูงขนาดนี้ เธอไม่กล้าขึ้นไปนั่งเลยด้วยซ้ำ แค่คงอยู่บนนั้นสักพัก คงได้เน่าเปื่อยไปทั้งตัวแน่
สัตว์ลอยฟ้ากะพริบตาปริบ ๆ แล้วเก็บพลังมารบนกระดองหลังเข้าไปในตัวจนหมด
อันหรานเห็นกระดองหลังไม่ดำสนิทอีกต่อไป แต่กลับคืนเป็นสีดินตามเดิม จึงบินขึ้นไป แล้วใช้กำไลข้อมือวัดดู ค่ามลพิษมารอยู่ที่ 98