“เธออยู่ตรงนั้น!”
เสี่ยวชุยราวกับเห็นผู้ช่วยชีวิต รีบชี้ไปทางอันหราน “ผู้หญิงคนนั้นแหละ ไปถามเธอได้เลย”
ทุกคนหันไปมองหญิงสาวพร้อมกัน
อันหรานกำลังรับกระเป๋าใบเล็กจากเสี่ยวหลี่ พอรู้สึกว่ามีสายตาแปลก ๆ จับจ้องอยู่ เธอก็เอียงศีรษะเล็กน้อย กวาดตามองเสี่ยวชุยกับคนอื่น ๆ ก่อนจะสบตากับกลุ่มทหารรับจ้างที่กำลังเดินตรงเข้ามา
“เมื่อคืนเธอเป็นคนขายเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ระดับสามใช่ไหม?”
หัวหน้าเฉินหยุดห่างจากเธอหนึ่งเมตร ดวงตาคมกริบกวาดมองหญิงสาวผมสั้น รูปร่างผอมเพรียวตรงหน้า
“ใช่ แล้วมีอะไร?” อันหรานสบตาเขากลับ
หัวหน้าเฉินสูดหายใจลึก สีหน้าเคร่งขรึม “สหายหญิง ยังมีเหลืออีกไหม? คนในหน่วยของเราบาดเจ็บกันหลายคน อยากซื้อเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ระดับสามไปเติมพลังงาน”
“ไม่มีแล้ว”
“ไม่มี?” พอได้ยินคำตอบ สีหน้าหัวหน้าเฉินก็บิดเบี้ยวทันที แววตาเย็นชาลง “สหายหญิง ตอนนี้มาพูดโกหกกับผม ไม่ใช่เรื่องฉลาดเลยนะ”
อันหรานพลอยหน้าขรึมตาม “ไม่มี ก็คือไม่มี ฉันจำเป็นต้องโกหกด้วยหรือไง?”
จากนั้นเธอก็ใช้เนตรตรวจสอบกับหัวหน้าเฉิน
【ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม ประสบการณ์ตรวจสอบเพิ่ม 10 เป้าหมาย: เฉินข่าย อายุของกระดูก 32 ปี สภาพร่างกาย 12 พละกำลัง 25 ความว่องไว 15 พลังชีวิตและจิตใจ 25 ผู้ตื่นพลังสายพละกำลังระดับ 2】
ให้ตายสิ เป็นผู้มีพรสวรรค์ด้านพละกำลังระดับสอง ค่าสภาพร่างกายกับพละกำลังยังมากกว่าเธออีก
อันหรานขยับถอยหลังโดยไม่รู้ตัว รักษาระยะปลอดภัยไว้
ดูจากท่าทางแล้ว คนคนนี้ต้องเป็นพวกอารมณ์ร้อนแน่ ๆ ถ้าเกิดคลุ้มคลั่งทำร้ายคนขึ้นมา ร่างกายผอมบางของเธอคงทนหมัดเขาไม่ไหว
“แล้วเนื้อระดับสามของเธอได้มาจากไหน?”
เฉินข่ายเจอแต่ทางตันติด ๆ กัน อารมณ์จึงยิ่งย่ำแย่ น้ำเสียงแข็งกระด้างขึ้นเรื่อย ๆ “ที่เหลือขายให้ใครไปหมด?”