อันหรานไม่สนใจว่าหัวหน้าเฉินจะไปชักชวนเฉียนอี้ฝานกับพวกอย่างไร ทั้งยังไม่รอซานชีด้วยซ้ำ รีบวิ่งไปยังใต้ตึกหมายเลขเจ็ดทันที
สองสามีภรรยาซ่งเหล่าใหญ่กำลังช่วยกันกำจัดแมลงในเขตที่ได้รับการจัดสรร เธอจึงเข้าไปร่วมด้วย ยกปืนพ่นไฟขึ้นฉีดพ่นใส่พวกมันไม่ยั้ง
แมลงน่าขยะแขยงพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นแมลงกลายพันธุ์ระดับต้น ไม่มีค่าให้เก็บเกี่ยวเลยสักนิด
จังหวะนั้นซานชีวิ่งตื๋อกลับมา พอเห็นอันหรานก็รีบทำท่าลับ ๆ ล่อ ๆ โน้มตัวมากระซิบข้างหู “จะบอกอะไรให้นะ พวกแซ่เฉียนทั้งหมดถูกกองทหารรับจ้างเหยี่ยวล่ารับไปแล้ว”
อันหรานไม่ได้แปลกใจ การแสดงของเธอก่อนหน้านี้แทบจะส่งเฉียนอี้ฝานไปถึงปากกองทหารรับจ้างเหยี่ยวล่าแล้ว
ในฝันครั้งก่อน เธอกับผู้มีพลังพิเศษอีกหลายคนถูกขังไว้ในห้องใต้ดินของชมรมสาวหูแมว ทุกวันได้ยินบทสนทนาของเหล่านักวิจัย
พวกเขาใช้เลือดของผู้มีพลังพิเศษพัฒนายาปลุกพลัง แล้วนำไปขายในราคาสูงให้คนที่ยังไม่ปลุกพลัง
ส่วนกองทหารรับจ้างเหยี่ยวล่าก็เป็นหนึ่งในผู้ร่วมมือของพวกเขา
พูดอีกอย่างก็คือ กองทหารรับจ้างเหยี่ยวล่าทั้งซื้อทั้งขาย พวกเขาส่งพลาสมาของผู้กลายพันธุ์ให้เหล่านักวิจัย แล้วก็ซื้อยาปลุกพลังจากนักวิจัยด้วย
“เฮ้อ ถ้าฉันมีพลังพิเศษบ้างก็คงดี ถึงตอนนั้นฉันจะไปสมัครเข้ากองทหารรับจ้างเหยี่ยวล่าด้วย” ซานชีถอนหายใจ สีหน้าเศร้าสร้อย
นั่นเป็นกองกำลังที่ใหญ่ที่สุดในฐานที่มั่น ได้ยินว่าสวัสดิการดีมาก แถมยังพาครอบครัวไปตั้งรกรากในเขตเมืองชั้นในได้ด้วย
อันหรานเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดเสียงเบา “กองทหารรับจ้างเหยี่ยวล่ามีอะไรดี? ต่อให้วันหน้าปลุกพลังได้ ก็อย่าไปอยู่ที่แบบนั้น”