ในเมื่อสิ่งนี้เรียกว่าเถาวัลย์มารสีรุ้ง คาดว่าคงงอกในดินบริสุทธิ์ไม่ได้ เธอจึงปลูกมันไว้ในมิติของเสี่ยวเฮย รอเก็บเกี่ยวพลังมารบริสุทธิ์ได้เมื่อไรค่อยลองเทรดใส่ดู
พอออกจากมิติ ก็เห็นแสงเรืองรองเป็นจุด ๆ ส่องออกมาจากป่าด้านหน้า
เมื่อเข้าไปใกล้ถึงได้พบว่าต้นไม้ที่นี่เต็มไปด้วยเห็ดเรืองแสง แม้บางส่วนจะถูกหิมะทับถมจนมิด ก็ยังซ่อนแสงประหลาดนั้นไว้ไม่มิด
“นี่น่าจะเป็นเห็ดกาฝากที่อยู่ในตัวทานตะวันนัยน์ตามารหรือเปล่า? ทำไมถึงลามไปเยอะขนาดนี้?”
อันหรานรีบสวมหน้ากากกับหมวกนิรภัย แล้วใช้เนตรตรวจสอบกับเห็ดที่อยู่ด้านล่าง
เป็นเห็ดกาฝากจริง ๆ
ดูท่าพวกมันจะไม่ได้เกาะอาศัยแค่สัตว์ แต่ยังเกาะอาศัยอยู่บนพืชได้ด้วย
พืชกลายพันธุ์ด้านล่างแทบทั้งหมดเหี่ยวแห้ง แม้แต่พืชกลายพันธุ์ระดับสูงที่ลำต้นหนาเจ็ดถึงแปดเมตรก็ยังสูญสิ้นพลังชีวิต กิ่งใบเขียวชอุ่มที่เคยมีร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย
ที่ประหลาดที่สุดคือ ในดงเห็ดเรืองแสงยังมีกวางกลายพันธุ์ตัวใหญ่หลายตัว ยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ท่ามกลางเห็ด ทั้งตัวถูกเห็ดเรืองแสงปกคลุม แม้แต่เบ้าตาก็ยังถูกเห็ดเบียดแน่นจนเต็ม มองจากไกล ๆ คล้ายรูปปั้นส่องแสงทีละตัว
อันหรานขมวดคิ้ว ก่อนปล่อยลูกไฟลงไปยังดงเห็ดเบื้องล่างทันที
สิ่งมีชีวิตจากต่างถิ่นพวกนี้ประหลาดเกินไป ส่วนใหญ่เป็นสัตว์ประหลาดน่ากลัวที่สูบกินพลังชีวิต ไม่รู้ว่าโลกเดิมของพวกมันเป็นอย่างไร แล้วใครกันที่ส่งพวกมันมาที่นี่ มีจุดประสงค์อะไรกันแน่?
เธอครุ่นคิดไปพลาง ปล่อยลูกไฟลงไปด้านล่างไปพลาง