มีตัวอ่อนมากมายขนาดนี้ แถมยังช่วยเพิ่มพลังชีวิตและจิตใจให้เธอได้อีกไม่น้อย
อันหรานรีบใช้วิชาควบคุมลม หอบตัวอ่อนทั้งหมดออกมาแล้วโยนเข้าไปในมิติ จากนั้นแบ่งพื้นที่ส่วนหนึ่งแยกออกมาเพื่อขังพวกมันไว้
จากนั้นเธอก็เก็บเกี่ยวผลึกมารของสัตว์มาร
แต่เสาหินทรงเหลี่ยมแท่งนั้นกลับตั้งตระหง่านแน่นิ่ง ราวกับเชื่อมติดกับโพรงภายในของทานตะวันนัยน์ตามารไปแล้ว
อันหรานจึงต้องลงไปตรวจดู พบว่าเสาหินทรงเหลี่ยมแท่งนี้ดูคล้ายกระบี่เล่มหนึ่ง ปักลึกเข้าไปในโพรงของทานตะวันนัยน์ตามาร เพียงแต่ไม่มีด้ามกระบี่
“เสี่ยวเฮย ช่วยขุดเจ้านี่ออกมาให้หน่อย”
สั่งเสี่ยวเฮยเสร็จ เธอก็ไปจัดการเนื้อเยื่อรังผึ้งที่ยังไม่ฟักกับแก่นผลึก ตัดของพวกนั้นเก็บเข้าไปในมิติทั้งหมด
จากนั้นเสี่ยวเฮยก็เก็บทานตะวันนัยน์ตามารตัวนี้เข้าไปในมิติพร้อมกับอันหราน
ผลึกทรงเหลี่ยมสีน้ำเงินถูกนำออกมาด้วย ยาวถึง 7 เมตร ปลายแหลมคมกริบ แผ่ประกายเย็นเยียบออกมา แค่เข้าใกล้ก็ทำให้รู้สึกใจสั่นแล้ว
มันคือกระบี่วิเศษที่หักไปครึ่งเล่มจริง ๆ
แต่กระบี่วิเศษเล่มนี้ใหญ่เกินไป ใครจะใช้ศาสตราขนาดมหึมาขนาดนี้กัน?
จู่ ๆ อันหรานก็นึกถึงรูปร่างของมู่หยุน
หรือเผ่าพันธุ์ทรงภูมิปัญญาจากต่างดาวจะมีร่างกายสูงใหญ่กันหมด?
ถ้าพวกมันสูงกันหลายเมตร การใช้ศาสตรายาว 7-8 เมตรก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก
จากนั้นอันหรานก็เริ่มเก็บเกี่ยวตัวอ่อนของทานตะวันนัยน์ตามารเหล่านั้น:
【ติ๊ง... คุณได้รับพลังชีวิตและจิตใจ 2 แต้ม】
【... คุณได้รับพลังชีวิตและจิตใจ 2 แต้ม】
เก็บเกี่ยวตัวอ่อนแต่ละตัว 3 ครั้ง ได้พลังชีวิตและจิตใจ 6 แต้ม พอเก็บเกี่ยวตัวอ่อนกว่าร้อยตัวเสร็จ ทักษะเก็บเกี่ยวก็เลื่อนระดับอีกครั้ง