หลิวเยี่ยนกับซานชีเดินเข้ามาล้อมวง ยิ้มพลางพูดว่า “พอดีเลย พวกเราจะได้ดูว่าเธอปลุกพลังยังไง”
พี่สะใภ้กับน้องสะใภ้ทั้งคู่ปลุกพลังขึ้นมาเองตามธรรมชาติ ไม่เคยเห็นว่าการฉีดยาปลุกพลังจะทำให้เกิดปฏิกิริยาแบบไหน จึงอดสงสัยไม่ได้
อันหรานแกะกระบอกฉีดยาแบบใช้ครั้งเดียว ดูดยาจากขวดขึ้นมา แล้วแทงเข้าไปที่ต้นคอด้านหลังของซ่งต้าไห่ทันที
อืม ในคู่มือเขียนไว้แบบนี้ ต้องฉีดเข้าที่ต้นคอด้านหลังเท่านั้น
ไม่นาน ซ่งต้าไห่ก็เริ่มหน้าแดงลามจากคอขึ้นไปถึงใบหน้า จากนั้นก็แดงไปทั้งตัว เส้นเลือดปูดขึ้นมาให้เห็น ดูน่ากลัวอยู่ไม่น้อย
คราวนี้ซานชีกับพี่สะใภ้เลิกยิ้ม ต่างมองเขาด้วยสีหน้ากังวล แล้วถามอันหรานว่า “อาการแบบนี้ปกติไหม จะเป็นอะไรหรือเปล่า?”
“ฉันก็เพิ่งเห็นคนฉีดยาปลุกพลังเป็นครั้งแรกเหมือนกัน พวกเธอไม่ต้องร้อนใจ รอดูอีกหน่อย”
ยานี่ไม่มีผลข้างเคียงอยู่แล้ว อาการของซ่งต้าไห่คงเป็นปฏิกิริยาตามธรรมชาติก่อนปลุกพลัง
ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่เมื่อเวลาผ่านไป อันหรานก็เริ่มไม่แน่ใจ จึงได้แต่ใช้วิชาตรวจสอบกับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อดูว่าค่าสถานะเปลี่ยนไปอย่างไรบ้าง
ซ่งต้าไห่ทรมานมาก เขากระชากเสื้อผ้า ทึ้งผมไม่หยุด ถึงกับกลิ้งไปกับพื้น ทำเอาซานชีกับหลิวเยี่ยนตกใจแทบแย่
ครึ่งชั่วโมงต่อมา อันหรานก็เห็นค่าสถานะของซ่งต้าไห่เปลี่ยนแปลงไปมาก แต่ละด้านเพิ่มขึ้นไม่น้อย
ทว่าช่องคุณสมบัติกลับยังแสดงว่าไม่ได้ปลุกพลัง
ขณะที่เธอคิดว่าเขาฉีดเข็มแรกแล้วล้มเหลว เตรียมรออีก 10 ชั่วโมงค่อยฉีดเข็มที่สอง ในที่สุดช่องคุณสมบัติของซ่งต้าไห่ก็ปรากฏคำว่าปลุกพลังขึ้นมา