เด็กหญิงตัวน้อยจูงอันหรานไปยังที่เปลี่ยว พลางกะพริบตาปริบ ๆ ทันใดนั้นบนศีรษะก็มีหูสามเหลี่ยมขนฟูนุ่มงอกออกมาสองข้าง
อันหรานสะดุ้งตกใจ แม้แต่นกกางเขนตัวน้อยก็ยังตกใจจนกระพือปีกบินออกจากไหล่มนุษย์
“เอ๊ะ? เธอมี...หูจิ้งจอกงอกออกมาด้วยเหรอ?”
เธอไม่กล้าพูดออกไปเต็มปากว่ามันเป็นหูหมา หูคู่นั้นตั้งเด่นอยู่บนศีรษะเด็กน้อยอย่างสะดุดตา น่ารักจริง ๆ
จากนั้นเธอก็ใช้เนตรตรวจสอบทันที:
【ติ๊ง! ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม ประสบการณ์การตรวจสอบเพิ่ม 10 แต้ม กำลังตรวจสอบคุณสมบัติเป้าหมาย: จางเสี่ยวลู่ อายุของกระดูก 6 ปี ร่างกาย 5 พละกำลัง 3 ความว่องไว 5 พลังชีวิตและจิตใจ 8 ผู้กลายพันธุ์ระดับต้น สกิล: กลายร่างเป็นสัตว์ LV0】
ที่แท้ก็เป็นผู้กลายพันธุ์ที่แปลงร่างเป็นสัตว์ได้
อันหรานแปลกใจไม่น้อย เธอย่อตัวลงขยำหูสัตว์ของจางเสี่ยวลู่ แล้วถามว่า “แม่ไม่รู้จริง ๆ เหรอ?”
จางเสี่ยวลู่พยักหน้า พึมพำเสียงเบาว่า “หนูกลัวแม่จะหาว่าหนูเป็นปีศาจ”
อันหราน: ......
“แล้วกล้าบอกฉันได้ยังไง?”
“เพราะพี่มีนก หนูชอบนก แล้วก็ฟังมันพูดรู้เรื่องด้วย”
จางเสี่ยวลู่มองตามนกกางเขนตัวน้อยที่ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว ก่อนจะยิ้มตาหยีแล้วบอกว่า “นกตัวนี้กำลังด่าคนอยู่ มันบอกว่า ‘ไอ้เด็กเวร เอ๊ย ทำเอาข้าตกใจหมด’”
อันหรานหัวเราะออกมา “มันพูดแบบนั้นจริงเหรอ?”
“จริงค่ะ” จางเสี่ยวลู่พยักหน้าแรง ๆ ไม่ถึงสองสามวินาที หูสัตว์บนศีรษะก็หายไป
เธอลูบหัวตัวเอง สีหน้าหม่นลงเล็กน้อย “ตอนนี้หนูฟังไม่รู้เรื่องแล้ว”