ภายใต้การ "คุมตัว" ของอสูรใหญ่ขั้นเซวียนหลิงสามตน เฉินหวยอัน จ้าวหลิงเสวี่ย และเด็กหญิง ถูกขังไว้ในถ้ำแห่งหนึ่งบนเขาหลงโส่วซาน
สำหรับเฉินหวยอัน ข่าวดีที่สุดคือเขาเข้ามายังเขาหลงโส่วซานได้อย่างปลอดภัย ส่วนข่าวร้ายคือ… อาจจะออกไปไม่ได้อีกแล้ว
"ท่านเจ้าบ้าน ตอนนี้พวกเรา… จะทำอย่างไรดี?"
จ้าวหลิงเสวี่ยมองเฉินหวยอัน
"เมื่อมาถึงแล้ว ก็จงสงบใจอยู่เสีย!"
"ได้ถูกฝังร่วมกับท่านเจ้าบ้าน อนุภรรยาตายก็ไม่เสียดายแล้ว!" จ้าวหลิงเสวี่ยตอบอย่างจริงจัง
"อะไรคือถูกฝัง? หมายถึงพักอยู่ที่นี่ชั่วคราวต่างหาก!" เฉินหวยอันขมวดคิ้วเล็กน้อย ความคิดของคนสกุลจ้าวนี่ ช่างรุนแรงกันเสียทั้งหมดอย่างนั้นหรือ?
ตามเบาะแสที่ท่านเซียนชราให้ไว้ ถ้ำแห่งนี้อยู่ใกล้กับชีพจรปราณวิญญาณหลักของภูเขาฝูหลง
ตลอดทาง เขารอคอยคำชี้แนะจากท่านเซียนชรา แต่จนถึงบัดนี้ ก็ยังไม่มีข่าวคราวใดๆ
ส่วนไป๋เสี่ยวก็แจ้งเหตุผลแก่เฉินหวยอันอย่างเรียบง่าย ว่าตนเองกลายเป็นตัวประกันแล้ว ตามปกติแล้ว ในช่วงเวลาต่อจากนี้ หากตนสงบเสงี่ยมบ้าง ก็จะไม่มีอันตรายถึงชีวิต
ภายในถ้ำแห่งนี้ สามารถสัมผัสถึงปราณวิญญาณได้บ้างแล้ว
แม้ชีพจรปราณวิญญาณจะถูกผนึก แต่ชีพจรปราณวิญญาณของภูเขาฝูหลงนั้นแข็งแกร่งเกินไป ย่อมต้องมีบางส่วนรั่วไหลออกมา และสิ่งที่รั่วไหลออกมานี้เอง ที่หล่อเลี้ยงสมุนไพรวิญญาณและสัตว์อสูรบนเขาหลงโส่วซาน
เฉินหวยอันนั่งขัดสมาธิบนพื้นโดยตรง เริ่มอาศัยปราณวิญญาณฝึกฝนบำเพ็ญ จ้าวหลิงเสวี่ยก็เช่นเคย นั่งอยู่ข้างๆ มองดูเฉินหวยอันอย่างเงียบๆ
ส่วนลั่วอวิ๋นซวงในเวลานี้ เพราะการตรวจสอบก่อนหน้านี้ จากนั้นยังใช้พลังจิตวิญญาณแจ้งตำแหน่งชีพจรปราณวิญญาณแก่เฉินหวยอัน พลังงานถูกใช้ไปมากเกินไป นางหลับไปแล้ว
จนกระทั่งรุ่งเช้าของวันถัดมา ลั่วอวิ๋นซวงจึงได้ตื่นขึ้น
"อืม? มาถึงที่นี่กันแล้วหรือ?"
"ชีพจรปราณวิญญาณอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ สามารถทำลายผนึกได้แล้ว!"
พลังจิตวิญญาณของลั่วอวิ๋นซวงออกจากร่าง สังเกตผนึกบนชีพจรปราณวิญญาณอย่างละเอียด
"รับมือยากเสียจริง!"