อำเภอเฟิงหลิง กองบัญชาการปราบปราม ผู้บัญชาการกองใหญ่ทั้งห้านั่งอยู่ ณ โถงกลาง
“เวลานี้ ตระกูลหลินอ่อนกำลังลง แต่ข้ายังไม่ตาย! พวกเจ้าถึงกับร้อนรนถึงเพียงนี้ วางหมากหมายให้ไพร่ต่ำต้อยนั่นมาแทนที่ตระกูลหลินข้าหรือ?”
หลินชิงหลงเดือดดาลจนยากจะกลั้น มองไปยังผู้บัญชาการกองใหญ่อีกสี่คน
บัดนี้ทรัพย์สินของตระกูลหลิน ส่วนใหญ่ตกอยู่ในมือของเฉินหวยอัน
หลินชิงหลง ถึงอย่างไรก็เป็นผู้บัญชาการกองใหญ่แห่งกองบัญชาการปราบปราม ระดับพลังขั้นทะเลจิตวิญญาณขั้นสำเร็จน้อย ย่อมยังไว้ซึ่งเกียรติและศักดิ์ศรี ไม่อาจลดตัวไปต่อปากต่อคำกับเฉินหวยอัน อีกทั้งหากพูดกับเขาก็ไร้ประโยชน์ ต่อให้สังหารเฉินอาหลิวไป ก็ยังมีหวังอาหลิว จางอาหลิวออกมาแทน
ท่วงทีที่อีกสามตระกูลจะร่วมกันฉกฉวยผลประโยชน์จากตระกูลหลินยิ่งประจักษ์ชัดขึ้นทุกขณะ เฉินหวยอันหาใช่อื่นไกล เป็นเพียงหุ่นเชิดที่ถูกชักใย
“ชิงหลง เหตุใดกล่าวเช่นนี้? ทรัพย์สินของตระกูลหลินส่วนใหญ่ ก็มิใช่อยู่ในมือหลินไป๋หยางบุตรอนุภรรยาหรอกหรือ?”
“ทั้งโรงโอสถและแผงปลาที่ถูกโอนไปเป็นชื่อของเฉินอาหลิว ก็ยังมีคนตระกูลหลินเป็นผู้ดูแล เรียกขานว่าอะไรนะ?”
“อ้อ! หลินหว่านอวี้ สตรีตระกูลหลินผู้นี้ สมควรยกย่องยิ่งนัก ได้ยินว่านางจัดแจงทุกแห่งหนให้รุ่งเรืองเฟื่องฟู!”
หลี่ฉีหลินเอ่ยอย่างไม่เร่งร้อน
“อย่ามาพูดวกวนกับข้า ไร้ประโยชน์!”
“ข้ามีข้อเรียกร้องเพียงหนึ่งเดียว จงคายของเดิมที่เป็นของตระกูลหลินข้า พร้อมทั้งดอกผล คืนมาให้หมดสิ้น หากขาดไปแม้แต่สลึงเดียว ก็ไม่มีทางเจรจา!” หลินชิงหลงพลันลุกพรวดขึ้นจากที่นั่ง ไอพลังทั่วร่างก็พุ่งพล่านขึ้นฉับพลัน
ครั้งอดีต ตระกูลหลินเคยรุ่งเรืองถึงขีดสุด หาได้ด้อยไปกว่าสามตระกูลใหญ่ไม่ ทั้งผู้คนในสกุลจ้าวก็ไม่เคยคิดจะโค่นล้มตระกูลหลิน