พริบตาเดียว ผ่านไปอีกครึ่งเดือน เข้าสู่ช่วงต้นเดือนสองกลางวสันต์ ซึ่งเป็นทั้งวันมังกรฟ้า วันวสันตวิษุวัต และที่สำคัญคือวันออกล่าฤดูใบไม้ผลิ!
พระอาทิตย์เพิ่งพ้นขอบฟ้า ผู้คนนับพันก็มารวมตัวกันอย่างคับคั่งที่ทิศเหนือของอำเภอเฟิงหลิง ธงปลิวสะบัดบังแสงตะวัน เสียงกลองดังกึกก้องกัมปนาท
ภูเขามีเทพภูเขา ก่อนการออกล่าฤดูใบไม้ผลิ สิ่งสำคัญที่สุดคือการบวงสรวงเทพภูเขา
เทพภูเขาที่ว่าก็คือสายชีพจรแห่งขุนเขา สั่งสมมานานนับปีจนเกิดญาณวิญญาณ หรือเรียกกันว่าภูตเขา หรือเทพภูเขา
แต่เมื่อสวรรค์รวมห้าทวีป สายชีพจรทั่วหล้าถูกผนึกเสียมาก จึงไม่อาจก่อกำเนิดเทพภูเขาได้อีก การบวงสรวงนี้จึงกลายเป็นประเพณีและพิธีกรรม
ที่ตีนภูเขาฝูหลง มีการตั้งโต๊ะเครื่องหอมยาวใหญ่เป็นโต๊ะเซ่นไหว้ วางผลไม้นานาชนิดและเนื้อสัตว์
เจ้าบ้านของสี่ตระกูลใหญ่โค้งคำนับอย่างเลื่อมใส บุตรชายคนโตที่อยู่เบื้องหลังตะโกนก้องไปทั้งสี่ทิศ ใช้ภาษาถิ่นประหลาด มีความหมายขอพรเทพภูเขาคุ้มครอง นี่คือ "การเรียกขานภูเขา"
จากนั้นยังมีพิธี "เปิดภูเขา" และอื่นๆ เฉินหวยอันปะปนอยู่ในฝูงชน ชมดูตั้งแต่ต้นจนจบ มือกำมือน้อยๆ ของลั่วอวิ๋นซวงไว้แน่น
แม้ว่าครั้งนี้จะมีกองกำลังใหญ่ติดตาม แต่ทุกคราที่เข้าสู่ภูเขาฝูหลงล้วนเสี่ยงชีวิต เฉินหวยอันไม่อยากพาลั่วอวิ๋นซวงมาด้วย
แต่นางร้องไห้งอแงไม่หยุด อีกทั้งที่บอกว่าการนี้ใช้เวลาสามวัน จริงๆ แล้วอย่างน้อยก็ต้องสิบวันขึ้นไป เฉินหวยอันก็ไม่วางใจ จึงขอร้องจ้าวไป๋หู่อยู่นาน เขาจึงยอมให้พาลั่วอวิ๋นซวงมาด้วย
กว่าขั้นตอนเหล่านี้จะเสร็จก็เกือบเที่ยงวัน นอกประตูเมืองทิศเหนือ ได้จัดงานเลี้ยงแบบไหลลื่นต่อเนื่องอีกครั้ง
จนถึงยามอู่ซานเค่อ กองกำลังใหญ่จึงเคลื่อนพลอย่างยิ่งใหญ่
ในขบวน มีบุตรชายของสี่ตระกูลใหญ่เป็นหลัก จากนั้นคือกองบัญชาการปราบปรามหลายร้อยนาย สุดท้ายคือคนรับใช้ของแต่ละตระกูล
กัวต้าชวนและคนอื่นๆ สามคน จึงตามอยู่ในกลุ่มคนรับใช้
"ท่านเฉิน คิดดีแล้วหรือว่าจะร่วมกลุ่มกับใคร" หลี่เหวยอี้ขี่ม้าสูงศึกมาที่ข้างกายเฉินหวยอัน
"ยังไม่ได้ตัดสินใจ" เฉินหวยอันตอบตามจริง