อำเภอเฟิงหลิง หอเฟิงเยว่ ห้องส่วนตัวชั้นสอง
“น้องชายหลี่ ตลอดทางหลายวันมานี้ ไม่มีช่องลงมือเลยงั้นรึ?”
“อย่าเอ่ยถึงเลย เฉินอาหลิวระมัดระวังตัวนัก อีกทั้งตลอดทางยังเจอผีร้ายไม่น้อย ทั้งพวกค่ายมังกรดำและลัทธินอกรีตหลัวเทียน นับว่าไร้ช่องเสียจริง!” หลี่เหวยอี้สีหน้าขื่นขม เอ่ยถอนใจ
“ไม่ได้ความ ก็ลงมือแข็งกร้าวเสียเลย!” ซุนอี้ฉายจิบสุราข้าวคล้ายอ้ำอึ้ง
“ข้าเอาชนะเขามิได้!” หลี่เหวยอี้ส่ายหน้า
“จริงหรือ? เจ้าคุณชายน้อยตระกูลหลี่ สู้ไอ้เฉินอาหลิวนั่นมิได้หรือ?” ซุนอี้ฉายค่อนข้างประหลาดใจ
หลี่เหวยอี้ย้อนคิดถึงคราที่เฉินหวยอันสู้เดิมพันชีวิตกับผู้บำเพ็ญชั่ว ถึงกับสั่นสะท้าน ส่ายหน้าหนักหน่วง “สู้มิได้เลย สู้มิได้เลย!”
“ไม้นิ่มก็ไม่ได้ ไม้แข็งก็ไม่ดี ข้าว่าเลิกราเถิด!”
“เช่นนั้นยิ่งไม่ควร เขายามนี้โด่งดังดุจพระอาทิตย์เที่ยงวัน ทั้งพรสวรรค์ก็เหนือข้าโดยสิ้นเชิง มิฉวยโอกาสยามเขาเพิ่งตั้งตัว ให้เขากับน้องเซวียนของข้าหุงข้าวให้สุก มิเช่นนั้นหน้าหนาวก็ยิ่งยากก่อการใหญ่!”
“ก็ยาสุขสันต์สมรสนั้น เป็นโอสถลับของสกุลข้า ไหนเลยข้าจะมิได้มอบแก่ท่าน พูดตามตรง ข้าก็สุดปัญญา!” ซุนอี้ฉายยักไหล่
“ข้ารู้! เรื่องนี้เป็นความลับของเราสอง ห้ามแพร่งพรายแก่คนนอก!” หลี่เหวยอี้กดเสียงต่ำ
ภายหลังการประลองปีใหม่ บรรพชนสกุลซุนมีคำสั่ง ให้ซุนอี้ฉายพยายามอย่างถึงที่สุด ดึงตัวเฉินหวยอันมาสวามิภักดิ์ ซุนอี้ฉายไร้หนทาง ก่อนฤดูออกล่าวสันต์ จึงหาตัวหลี่เหวยอี้ หวังอาศัยหลี่เหวยอี้ทำความรู้จักกับเฉินหวยอัน
ยามนั้น หลี่เหวยอี้รับปากฉับพลัน แต่ต้องการโอสถลับของสกุลซุน คือ ยาสุขสันต์สมรส
โอสถชนิดนี้ กระทั่งผู้แข็งแกร่งระดับทะเลจิตวิญญาณก็ไม่อาจต้านทาน แถมไร้โอสถแก้ จำต้องหาเพศตรงข้ามภายในครึ่งชั่วยามพร้อมเสพสังวาส จึงจะคลายฤทธิ์ มิฉะนั้นพลังโลหิตไหลย้อน ส่งผลต่อการฝึกฝนอย่างร้ายแรง
ต่อมา เมื่อหลี่เหวยอี้ยังกลัดกลุ้มว่าจะแนะนำซุนอี้ฉายแก่เฉินหวยอันเช่นไร บุตรสาวของเฉินหวยอันหมดนมดื่ม จึงได้โอกาสรู้จักกัน
“เรื่องนี้เรียบง่าย บุตรสาวของอาหลิวยังมิหย่านม หากเจ้าหานมสัตว์ป่าชั้นดีมาเลี้ยงนางได้ คงสานสัมพันธ์ได้รวดเร็ว!” หลี่เหวยอี้กล่าว