กำไลเงินนี่ต้องระวังไว้หน่อย จี้หยางสวมมันอยู่เพียงครู่เดียวก็ถอดเก็บ
เธอถือครีมบำรุงผิวที่ซื้อให้เจียงเสี่ยวเม่ยไปยังห้องของอีกฝ่าย คนได้รับของขวัญอย่างเจียงเสี่ยวเม่ยดีใจมาก
“พี่สะใภ้ พอฉันได้เงินเดือนแล้ว ฉันจะซื้อของให้ท่านบ้าง ท่านอยากได้อะไรหรือ?”
“ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้ซื้อกิ๊บให้ฉันหรอกหรือ อันนั้นก็ดีมากแล้ว”
“ได้สิ ฉันจะซื้อให้ท่านอีกสักสองสามอัน แล้วก็ผ้าเช็ดหน้า ฉันจะไปดูว่ามีลายสวย ๆ ไหม แล้วเอามาให้ท่าน”
“ไม่ใช่ ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น...”
“อ้อ จริงสิ ถ้ามียางรัดผมสวย ๆ ฉันจะซื้อให้ท่านสักสองเส้นด้วย”
จี้หยาง: “...” เอาเถอะ เธอมีความสุขก็ดีแล้ว
ครีมบำรุงผิวอีกสองกระปุกที่เหลือ ค่อยเอาให้พี่รองเจียงกับพี่สามเจียงตอนพวกเธอมา
……
ชาติก่อนจี้หยางไม่เคยถักอะไรด้วยไหมพรมมาก่อน ตอนนี้ถึงได้รู้ว่าการถักของใช้สนุกไม่น้อย
ให้ความรู้สึกเหมือนได้ระบายความเครียด แถมยังทำจนติดได้ด้วย
ก่อนหน้านี้เธอเรียนถักเสื้อกั๊กกับเจ้าหน้าที่หวังมาหลายวัน คราวนี้ซื้อไหมพรมมาแล้วก็ยังเอาไปที่ทำงาน ขอให้เจ้าหน้าที่หวังสอนต่อ
เพื่อขอบคุณเจ้าหน้าที่หวัง จี้หยางยัดลูกอมให้อีกฝ่ายสองเม็ด
“เธอคิดว่าฉันเป็นเด็กหรือ ถึงได้ยัดลูกอมให้ฉันแบบนี้”
“พี่หวัง ถ้าพี่ไม่เอา ฉันก็เอาคืนแล้วนะ”
“เอาไปเลย ให้ฉันแล้วจะเอาคืนได้ยังไง”
เธอถักตัวอย่างให้จี้หยางดู “ที่ครอบหูต้องเริ่มขึ้นห่วงแบบนี้ ดูให้ดีนะ ถ้าเจียงเหย่ใส่ ขึ้นสัก 30 ห่วงก็น่าจะพอดี เธอเพิ่งเริ่มถัก อย่าเพิ่งทำลวดลายอะไร ถักลายพื้นไปก่อน พอถักลายพื้นได้คล่องแล้ว ฉันค่อยสอนลายเปียหรือวิธีถักลายริ้วเล็ก ๆ ให้”