จี้หยางพักรักษาตัวในโรงพยาบาลหนึ่งคืน พอไม่มีปัญหาอะไรก็กลับบ้าน
ระหว่างนั้น แม่เจียงยังให้เจียงเหย่ไปบอกพี่ใหญ่เจียงด้วย
พี่ใหญ่เจียงเตรียมตัวไว้ตั้งแต่แรกแล้ว พอได้รับข่าวก็รีบมาทันที ทั้งยังหอบปลาที่อุตส่าห์หามาได้สารพัดวิธี กับน้ำแกงปลาที่ตุ๋นเสร็จแล้วมาด้วย
เรื่องลูกก็ไม่ต้องให้จี้หยางเป็นห่วง กลางวันพี่ใหญ่เจียงคอยดูแล กลางคืนก็พาลูกไปอยู่ด้วย ให้จี้หยางพักผ่อนให้เต็มที่
จี้หยางรู้สึกเกรงใจ จึงปรึกษาเจียงเหย่แล้วตัดสินใจให้เงินพี่ใหญ่เจียงเดือนละ 15 หยวน
ให้มากกว่านี้พี่ใหญ่เจียงก็ไม่รับ ให้น้อยกว่านี้จี้หยางก็ไม่สบายใจ
สุดท้ายหลังจากยื้อกันอยู่หลายรอบ พี่ใหญ่เจียงก็จำใจรับเงินไป แล้วหันไปซื้อไก่ซื้อปลาราคาแพงมาบำรุงร่างกาย ใช้เงินนั้นหมดกลับไปอีก
จี้หยางจึงได้แต่หาทางหาโอกาสซื้อของที่ใช้ประโยชน์ได้ให้พี่ใหญ่เจียงกับลูกทั้งสามคน
จี้หยางลาคลอดได้ 56 วัน ตลอด 56 วันนี้เธอเอาแต่กิน ๆ ดื่ม ๆ แล้วก็หยอกเล่นกับเจ้าตัวน้อย
เด็กที่ยังอยู่ไฟส่วนใหญ่เอาแต่นอน นาน ๆ จะร้องไห้สักสองที ก็มักเป็นเพราะหิวหรือฉี่เปียกอะไรทำนองนั้น
แต่เวลาเจ้าตัวน้อยร้องขึ้นมา เสียงดังมากจนทุกครั้งที่จี้หยางได้ยินก็อยากยกมือปิดหู
หลังคลอด ญาติมิตรและเพื่อนร่วมงานหลายคนหอบข้าวของมาเยี่ยม แม่เจียงก็มอบไข่มงคลตอบแทน
ในที่สุด ชีวิตอยู่ไฟของจี้หยางก็สิ้นสุดลง
เธอสั่งให้เจียงเหย่ต้มน้ำร้อนหม้อใหญ่ สระผมอาบน้ำจนตัวสะอาดเอี่ยม