สถานีกระจายเสียงของโรงงานจักรยานมีพนักงานอยู่แค่สามคน ได้แก่ หัวหน้าสถานี ผู้ประกาศ และช่างซ่อมเครื่องจักร
ช่างซ่อมเครื่องจักรยังควบตำแหน่งช่างไฟฟ้าด้วย
ตอนจี้หยางเข้าไป คนที่เธอเห็นคือหัวหน้าสถานีหู
“เจ้าหน้าที่จี้ มาแล้วหรือ”
“ค่ะ หัวหน้าสถานีหู ฉันมีต้นฉบับชิ้นหนึ่งต้องประกาศ ทำไมถึงเป็นคุณล่ะคะ ยังหาคนที่เหมาะสมมาเป็นผู้ประกาศไม่ได้หรือคะ?”
“ไม่ใช่แบบนั้น” หัวหน้าสถานีหูเชิญจี้หยางนั่ง “คนที่เหมาะก็มี รายงานชื่อไปแล้ว แต่ทางโรงงานยังไม่ตัดสินใจสักที ก็เลยยืดเยื้อมาจนถึงตอนนี้”
“ทำไมล่ะคะ?” ในเมื่อมีคนที่เหมาะสม น่าจะตัดสินใจได้เร็วสิ
“ก็จะเพราะอะไรได้ล่ะ การแข่งขันมันดุเดือดน่ะสิ”
อย่างอื่นก็ไม่มีปัญหา แค่ผู้สมัครสองคนเป็นญาติของผู้บริหารโรงงาน แถมผลงานก็ไม่เลวทั้งคู่ ถ้ามีคนหนึ่งที่ความสามารถโดดเด่นกว่าอีกคน ก็คงเลือกได้ง่าย แต่ผลกลับออกมาสูสีกัน แบบนี้เลยเลือกยาก
แถมยังมีเรื่องเส้นสายเข้ามาเกี่ยวข้องอีก
เรื่องที่ทำให้คนขุ่นเคืองแบบนี้ หัวหน้าสถานีหูไม่คิดจะเข้าไปยุ่ง เขารายงานชื่อคนทั้งสองขึ้นไปให้ผู้ใหญ่ด้านบนเลือกเอาเอง อย่างไรเสียเขาก็รับได้ทั้งคู่
จะเลือกใครก็ไม่ต่างกัน
พอคิดถึงตรงนี้ หัวหน้าสถานีหูก็มองจี้หยาง ถ้าพูดกันตามตรง จี้หยางเก่งกว่าอยู่หน่อย ถ้าเธอมาประจำห้องกระจายเสียงได้ก็คงดี
แต่ถึงงานผู้ประกาศจะดูดีมีหน้ามีตา งานเจ้าหน้าที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ก็ไม่ได้แย่เหมือนกัน
อีกอย่าง สหภาพแรงงานอาจไม่ยอมปล่อยตัวเธอมา
เฮ้อ พอเอาคนมาเปรียบเทียบกัน คนหนึ่งก็ดูด้อยไปหมด พอเอาของมาเทียบกัน ของชิ้นหนึ่งก็เหมือนจะไร้ค่าไปเลย