ชีวิตของจี้หยางหลังกลับไปทำงาน ราวกับถูกปรับให้เดินช้าลง
กลางวันไปทำงาน ตกเย็นก็หยอกล้อกับลูก ชีวิตดำเนินไปอย่างเชื่องช้า
ช่วงนี้ในโรงงานสงบเรียบร้อยดี แต่จี้ม่านกลับร้อนใจจนแทบนั่งไม่ติด
พอเห็นว่าเวลาเข้าสู่เดือนกรกฎาคมแล้ว ซึ่งเป็นช่วงที่จางเอ้อร์หู่จะเกิดเรื่อง แต่เพราะเธอจำวันที่แน่ชัดไม่ได้ เธอจึงแวะเวียนไปแถวบ้านตระกูลจางอยู่บ่อย ๆ
เธอต้องพิสูจน์ด้วยตัวเองว่าเรื่องราวจะดำเนินไปเหมือนกับที่เธอจำได้หรือไม่
เพราะช่วงนี้เธอออกไปข้างนอกบ่อย แม่สามีจึงไม่พอใจเธออย่างมาก เมื่อคืนทั้งคู่ก็ทะเลาะกันอีกครั้ง
ถ้าไม่เห็นแก่เจียงจื้อหย่วน เธอคงทนอยู่บ้านนี้ต่อไปแม้แต่วันเดียวไม่ได้
จี้ม่านซ่อนตัวอยู่ในจุดอับสายตา คอยจับตาบ้านตระกูลจางอยู่ทุกวัน เรื่องนี้ทำให้เธอร้อนใจจนปากเป็นแผล
จี้ม่านเลียริมฝีปาก พลางคิดในใจว่า ตกลงมันจะเกิดวันไหนกันแน่ ทำไมจางเอ้อร์หู่ยังไม่เกิดเรื่องเสียที
บางทีอาจเป็นเพราะเธอแวะมาบ่อยเกินไป มีอยู่สองสามครั้งที่เธอบังเอิญเจอจี้หยางกับเจียงเหย่ระหว่างไปทำงาน
“ผู้หญิงคนนั้นมาทำอะไรที่นี่หรือ?”
ระหว่างทางไปโรงงาน เจียงเหย่ถาม เขารู้สึกแปลก ๆ ทุกครั้งที่เจอจี้ม่านที่นี่ ยิ่งนิสัยของจี้ม่านแล้ว หากเจอกัน เธอมักจะเป็นฝ่ายเข้ามาคุยกับจี้หยางก่อนทุกครั้ง
แต่ครั้งนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น
มีเรื่องผิดปกติ ย่อมต้องมีเงื่อนงำ
แค่ไม่รู้ว่าเงื่อนงำอะไร