หมาหมิงพูดสั้น ๆ สองสามประโยค พอเห็นเจียงเหย่เข้าใจก็หยุดพูด
เขาหันไปถามอวี๋ต้ากังว่า “ต้ากัง นายดูสิ เจียงเหย่แต่งงานแล้ว ชีวิตหลังแต่งงานดีขนาดนี้ นายไม่อิจฉาบ้างหรือไง?”
“อย่าพูดถึงเลย” พอพูดถึงเรื่องแต่งงาน อวี๋ต้ากังก็ปวดหัว “ตอนแรกเห็นพี่เหย่แต่งงาน ฉันก็มีความคิดอยู่บ้างนิดเดียว…นิดเดียวจริง ๆ นะ แต่เมื่อวานฉันกลับบ้าน ไปนอนที่บ้านคืนหนึ่ง แล้วก็ไม่อยากแต่งงานขึ้นมาอีกแล้ว”
“เพราะอะไรล่ะ?” หมาหมิงรับลูกให้
“เมื่อหลายวันก่อนพี่สะใภ้ฉันกลับบ้านเดิมใช่ไหม พี่ชายฉันไปรับกลับมา เมื่อคืนแม่ฉันกับพี่สะใภ้ก็ทะเลาะกันอีก ทะเลาะกันเสร็จยังไม่พอ พี่สะใภ้กับพี่ชายฉันยังเปิดศึกกันต่ออีกครึ่งยก สุดท้ายพี่ชายฉันหนีมานอนห้องฉัน”
หมาหมิงเคยได้ยินอวี๋ต้ากังพูดถึงเรื่องแม่กับพี่สะใภ้ทะเลาะกันหลายครั้งแล้ว แต่พี่ชายกับพี่สะใภ้ของเขาไม่ค่อยทะเลาะกันนัก จู่ ๆ พอได้ยินเรื่องนี้ก็เลยรู้สึกแปลกใหม่อยู่ไม่น้อย
อวี๋ต้ากังพูดต่อ
“พี่สะใภ้ซื้อครีมบำรุงผิวโย่วอี้มาขวดหนึ่ง แม่ฉันเห็นเข้า ก็พูดว่าของแบบนี้กินก็ไม่ได้ ดื่มก็ไม่ได้ ซื้อมาไว้ทำไม พี่สะใภ้บอกว่าผู้หญิงที่ไหนไม่รักสวยรักงาม แล้วจากนั้น…ก็ทะเลาะกัน”
“ต่อมา พี่ชายฉันเกลี้ยกล่อมให้พี่สะใภ้ซื้อของมาแล้วก็เก็บไว้ในห้องตัวเอง อย่าให้แม่เห็น เท่านี้ก็ไม่มีเรื่องแล้ว แต่พี่สะใภ้กลับคิดว่าของที่ตัวเองซื้อ ทำไมต้องซ่อนด้วย ทั้งก็ไม่ได้ใช้เงินมากมายอะไร เห็นชัด ๆ ว่าแม่ฉันหาเรื่องเกินไป สุดท้ายก็ทะเลาะกันอีก”