“ผู้หญิงตีกันก็แบบนี้แหละ จิกหัวข่วนหน้า เมียฉันก็เป็นแบบนั้นแหละ เฮ้อ มีอยู่ครั้งหนึ่งยังจะมาข่วนหน้าฉันอีก สุดท้ายฉันก็ซ้อมเธอไปยกหนึ่ง”
“แล้วเมียแกยังอยู่กับแกอีกหรือ?”
“ไม่เป็นไร ต่อไปหาเงินได้เยอะ ๆ ค่อยเปลี่ยนเมียใหม่ เมียแก่หน้าซีดคนเดียว ใครจะไปสนใจ”
“คุยโวทั้งนั้น แต่พอชีวิตดีขึ้น แกเลี้ยงผู้หญิงไว้นอกบ้านสักคนก็ได้ ดูชีวิตพี่จงสิ สุขสบายจะตาย”
“นั่นสิ”
หลังถูกแยกออกจากกัน เห็นชัดว่าจี้ม่านกำลังเดือดจัด เธอยื่นมือจะบีบคอจี้หยางทันที
จี้หยางพูดกับผู้ชายหลายคนที่ตามเข้ามาด้วยว่า “พี่ใหญ่ พวกท่านดูเธอสิ ถ้าฉันเสียโฉมหรือเป็นอะไรไป ฉันก็ขายได้ราคาไม่สูงแล้วนะ”
ชายคนหนึ่งกระชากจี้ม่านอย่างแรง “พอแล้ว ๆ เลิกได้แล้ว พี่จงก็แค่เล่น ๆ กับเธอ ยังคิดว่าตัวเองเป็นคนสำคัญจริง ๆ หรือ?”
เนื้อบริเวณคางแทบถูกกัดหลุดอยู่แล้ว หน้าตาน่าเกลียดยิ่งกว่าเดิม คิดว่าพี่จงคงไม่อยากแตะต้องเธอแล้วด้วยซ้ำ
ผู้หญิงก็เป็นแบบนี้ ไม่รู้จักวางตัวให้ถูก ยังจะหาเรื่องใส่ตัวอีก
ดูสิ ก่อเรื่องจนเป็นแบบนี้แล้ว
“เธอกัดฉัน!” จี้ม่านพูด
“ใช่ ฉันกัดแกแล้ว แต่ตอนพี่จงไป เขาให้ฉันเลือกสองทาง ไม่ว่าจะเลือกทางไหน คนที่พี่จงถูกใจก็คือหน้าตาของฉันไม่ใช่หรือ ดูสิว่าแกตบหน้าฉันจนยับเยินขนาดไหน แทบจะเสียโฉมอยู่แล้ว ฉันจะทนได้ยังไง?”
พูดจบ จี้หยางก็มองชายคนหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ แล้วเรียกเขาอย่างไร้ศักดิ์ศรีว่า “พี่ใหญ่” ความหมายที่ต้องการยุแยงนั้นชัดเจนมาก