“ชีวิตนี้ของฉันนะ เคยเป็นทหาร เคยออกรบ ฆ่าศัตรู แล้วยังจับนักโทษมาไม่รู้ตั้งเท่าไร จะบอกว่าทำคุณูปการยิ่งใหญ่อะไรให้ประเทศก็คงไม่ถึงขนาดนั้น แต่ก็มีความสำเร็จเล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่บ้าง ฉันว่าชาตินี้คุ้มแล้ว”
คนพูดคือสือโถว
“ชีวิตนี้ของฉัน ถึงจะเป็นคนธรรมดา ไม่ได้ทำคุณูปการยิ่งใหญ่อะไร แต่ภรรยาอ่อนโยน ลูก ๆ กตัญญู ครอบครัวรักใคร่กลมเกลียว แค่นี้ก็คุ้มแล้ว”
คนพูดคือจู้จื่อ
“ชีวิตนี้ของฉันนะ คว้าโอกาสไว้ได้ ลงทุนทำธุรกิจ ตอนนี้เงินที่หาได้ก็ไม่ได้มากมายอะไรหรอก แต่ก็พอให้กินอะไรก็กินได้ อยากดื่มอะไรก็ดื่มได้ ใช้เงินจนหมดก็ไม่เป็นไร ฉันว่าก็ไม่เลว ชาตินี้ถือว่าคุ้มแล้ว”
คนพูดคือเอ้อร์ซู่
เจียงเหย่จิบชา กินขนมไปอีกชิ้น แล้วตบมือเบา ๆ ก่อนเอ่ยขึ้น
“ลองนึกย้อนดูชีวิตนี้ของฉันแล้ว ชีวิตฉันก็ไม่ได้มีความสามารถอะไร แค่เกิดมาดีกว่าคนอื่นหน่อย ตอนเด็ก ๆ ไม่เคยลำบากอะไร”
“แม่รัก พี่สาวเอ็นดู พวกเขาดูแลฉันดีมาก ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยปล่อยให้ฉันต้องน้อยใจเลย”
“ต่อมาฉันก็แค่ได้แต่งงานกับภรรยาที่ดีคนหนึ่ง”
“หน้าตาสวย มีความสามารถ ทำงานอยู่สถานีโทรทัศน์แห่งชาติ เป็นพิธีกรรายการดัง โด่งดังมานานหลายปีจนคนในฮวากั๋วรู้จักกันทั่ว”
“ตอนนี้ฉันก็แค่มีลูกชายที่ดีคนหนึ่ง”
“ไม่มีอะไรหรอก แค่รวยนิดหน่อย ติดอันดับต้น ๆ ในทำเนียบมหาเศรษฐีทั่วโลกเท่านั้นเอง”
“ถ้าไม่มีอะไรทำก็ซื้อคฤหาสน์หลังใหญ่ ซื้อรถหรูให้ฉัน ฉันบอกเขาแล้วว่าเป็นคนอย่าทำตัวโอ้อวดเกินไป เขาคิดดูแล้วก็เห็นด้วย เลยไม่ซื้อของพวกนี้ให้ฉันอีก”