“ตรอกบ้านพวกเขามีหญิงหม้ายคนหนึ่ง เธอก็นับว่าเป็นคนน่าสงสาร สามีตายไปแล้ว งานของเธอกลับถูกแม่สามีจัดการให้ลูกชายคนเล็กทำ เธอจึงได้แต่ไปขอความช่วยเหลือจากสำนักงานเขต จนได้งานชั่วคราวมาประทังครอบครัว ค่าแรงงานชั่วคราวต่ำ หาเงินได้น้อย ผ่านมาหลายปี ลูกชายคนโตก็กำลังจะหาภรรยาแล้ว เธอเลยกลุ้มใจน่าดู”
“ต่อมาในที่สุดก็หาคู่ให้ลูกชายคนโตได้ ฝ่ายหญิงเรียกสินสอดสูง ต้องการเงินสด 60 หยวน แถมยังต้องการนาฬิกาข้อมืออีกเรือน”
“ฉันได้ยินหมาหมิงเล่าว่า น้องชายของฝ่ายหญิงก็ถึงวัยจะแต่งงานแล้ว เงินกับนาฬิกานั่นเตรียมไว้ให้น้องชายแต่งภรรยา ขาดไม่ได้”
“หญิงหม้ายคนนั้นกระทืบเท้าปึง แล้วก็ไปพัวพันกับพ่อของเฉียนต้าเอ๋อร์”
“คนรู้เรื่องนี้กันเยอะไหม?” จี้หยางถาม
“จะพูดยังไงดีล่ะ อย่างไรก็บ้านเฉียนต้าเอ๋อร์กับครอบครัวเดิมของหญิงหม้ายนั่นรู้กันหมด”
เจียงเหย่เล่าต่อ “ความลับไม่มีทางปิดมิด เดินทางกลางคืนบ่อยเข้าก็ต้องเจอผีเข้าสักวัน ยิ่งพ่อของเฉียนต้าเอ๋อร์ถูกเธอลุ่มหลงจนหัวปักหัวปำ เงินที่บ้านเก็บสะสมไว้ก็เอาไปให้หญิงหม้ายเกือบหมด สุดท้ายเฉียนต้าเอ๋อร์ก็เลยรู้เรื่องเข้า”
“เฉียนต้าเอ๋อร์เป็นคนใจเด็ดมาก ตอนนั้นเธอหักขาพ่อ แล้วส่งไปบ้านหญิงหม้าย บอกว่าทั้งคู่รักกันอย่างอิสระ ต่างฝ่ายต่างถูกใจกัน ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ลูกสาวอย่างเธอก็ไม่ควรขัดขวางความสุขของพ่อ จึงยอมให้ทั้งสองอยู่ด้วยกันและบอกให้ใช้ชีวิตให้ดี”