หลังจากออกมาแล้ว จี้หยางก็ไปเยี่ยมเพื่อนร่วมงานอีกหลายคนต่อ
คนสุดท้ายในบรรดาเพื่อนร่วมงานทั้งหกเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียว
เธอเป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมา พอเห็นจี้หยางถามก็ยิ้มตอบว่า “พวกเรากำลังเตรียมแต่งงานกันค่ะ”
“เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?” พูดจบจี้หยางก็รู้สึกว่าตัวเองน่าจะเร็วยิ่งกว่าอีก เจอกันวันเดียว จดทะเบียนวันเดียว แต่งสายฟ้าแลบยังไม่ทันใจเท่าเธอเลย
เพื่อนร่วมงานหญิงพยักหน้า “ใช่ค่ะ เขาเป็นคนดีมาก พ่อแม่ของเขาก็ดูนิสัยดี ตอนคุยเรื่องสินสอดก็คุยกันได้ราบรื่น เงื่อนไขต่าง ๆ ก็เหมาะสมกันดี ฉันปรึกษากับพ่อแม่แล้ว เลยตั้งใจจะแต่งงาน อีกอย่างฉันก็อายุไม่น้อยแล้ว ถึงวัยที่ควรแต่งงานได้แล้วค่ะ”
“เป็นเรื่องดีนี่ ขอแสดงความยินดีกับพวกคุณด้วยนะ”
“สหายจี้ รอพวกเราแต่งงานแล้วเชิญมาดื่มเหล้ามงคลด้วยนะคะ”
“ได้สิ ฉันต้องไปแน่นอน”
หลังกลับถึงห้องทำงาน จี้หยางก็รายงานความคืบหน้าล่าสุดของเพื่อนร่วมงานทั้งหกให้ฟัง มีสี่คู่ที่กำลังคบหากันตามปกติ หนึ่งคู่เตรียมแต่งงาน ส่วนอีกคู่ก็คือคู่ที่จี้หยางใส่เครื่องหมายคำถามไว้ ปล่อยให้พวกเขาค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์กันเองแล้วกัน
งานจับคู่ครั้งนี้พี่หวังเป็นคนเสนอให้จี้หยาง เธอจึงค่อนข้างสนใจความคืบหน้าหลังจากนั้น
“ได้กันกี่คู่แล้ว?”
“หกคู่ค่ะ”
“ไม่เลวนี่ ต่อไปเราจัดกิจกรรมแบบนี้กันบ่อย ๆ ได้”
จากนั้นพี่หวังก็พูดขึ้นอีกว่า “จริงสิ เมื่อกี้ประธานหม่ามาหาเธอ”
“อ้อ งั้นฉันไปดูก่อนว่าประธานหม่ามีธุระอะไร”