แม่เลี้ยงจี้มองตามคนที่ลับตาไปแล้ว ปวดตุบ ๆ ที่ขมับ
ทำไมถึงหย่ากันแล้วล่ะ? ทำไมถึงหย่ากันได้ล่ะ?
ในสายตาแม่เลี้ยงจี้ เจียงจื้อหย่วนก็ถือว่าไม่เลว มีงานมั่นคง มีบ้านเป็นของตัวเอง นับเป็นลูกเขยที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง ต่อให้แต่งงานกันมาหลายปี จี้ม่านก็ยังไม่มีลูก เขาก็ไม่เคยพูดอะไรสักคำ
จี้ม่านคิดอะไรอยู่ ถึงได้อยากหย่ากันนะ
ยิ่งไปกว่านั้น ในยุคนี้การหย่าร้างเป็นเรื่องน่าอับอายมาก หากใครได้ยินว่าคนนั้นคนนี้หย่ากันแล้ว เพื่อนบ้านละแวกเดียวกันก็จะเอาไปพูดกันสนุกปาก
เด็กคนนี้อย่างจี้ม่าน ทำไมถึงหย่ากันนะ
ยิ่งคิด แม่เลี้ยงจี้ก็ยิ่งปวดหัว
ไม่ได้การแล้ว คืนนี้พอจี้ม่านกลับมา ต้องเกลี้ยกล่อมอีกสักรอบ หย่ากันไม่ได้นะ
……
จี้ม่านผู้ผ่านชีวิตมาถึงสองชาติและคิดว่าตัวเองเห็นโลกมามาก รู้สึกว่าการหย่าร้างมันเรื่องจิ๊บจ๊อย
เธอยังเคยเป็นมือที่สามมาแล้ว การหย่าร้างจะนับเป็นอะไรได้
เทียบกับชีวิตสุขสบาย บ้านหลังใหญ่ รถสวย ๆ แล้ว เรื่องพวกนี้ไม่นับเป็นอะไรเลย
เธอคิดไว้แล้วว่าจะลองทำธุรกิจดูก่อน ถ้าไม่ไหวก็กลับไปทำอาชีพเดิม เป็นมือที่สามต่อ
เพราะถึงยังไง เรื่องเป็นมือที่สามเธอก็ถนัด
ก็แค่ต้องรู้จักเอาใจคน ขอแค่มีเงิน เธอก็กล่อมคนให้ประคบประหงมเธอราวกับบรรพบุรุษได้
นอกจากจะไม่ค่อยมีหน้ามีตาแล้ว การเป็นมือที่สามก็ดีไปเสียทุกอย่าง
แน่นอนว่าการเป็นมือที่สามเป็นทางเลือกที่เธอจำใจต้องทำ หากเลือกได้ ชาตินี้เธอก็ยังไม่อยากมีมลทินแม้แต่น้อย
ในเมื่อได้เกิดใหม่ สถานการณ์ของเธออย่างไรก็น่าจะนับเป็นนางเอกในนิยายได้ ถึงจะไม่ถึงขั้นมีรัศมีนางเอก แต่ก็คงต้องมีอะไรแตกต่างอยู่บ้าง ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากเกิดใหม่ เธอก็รู้เรื่องบางอย่างจากชาติก่อน การคิดหาทางใช้ชีวิตให้ดีขึ้นย่อมง่ายกว่าเดิม