เท่าที่จี้หยางรู้ ตอนนี้พี่สามเจียงมีลูกอยู่สองคน คนโตเป็นผู้ชาย ส่วนคนรองเป็นผู้หญิง
ในอนาคตยังจะมีลูกสาวอีกคนหนึ่ง
ตอนที่เธอหย่าขาดจากสามี เด็กที่พาไปด้วยก็เป็นลูกสาวทั้งสองคน
พอถึงช่วงทศวรรษ 1980 การเดินทางไปมาระหว่างพื้นที่ต่าง ๆ เริ่มคึกคัก ผู้คนก็ซับซ้อนขึ้น คนที่เห็นแก่เงินจนทำได้ทุกอย่างเริ่มปรากฏตัวมากมาย
อย่างพวกโจรขโมยเล็กขโมยน้อย หรือพวกหลอกลวงต้มตุ๋นก็มีมากขึ้น
แก๊งค้ามนุษย์ก็เป็นหนึ่งในนั้น
พวกเขามักลักพาตัวผู้หญิงและเด็กไปขาย
เด็กผู้ชายมักถูกขายให้ครอบครัวที่อยากได้ลูกชาย ดังนั้นพวกนั้นจึงมักลักพาตัวเด็กเล็ก ๆ ที่ยังจำอะไรไม่ได้จะดีที่สุด
ส่วนเด็กผู้หญิงนั้นไม่เกี่ยงอายุ ต่อให้โตกว่าสักหน่อยก็ยังได้
พวกมันขายเด็กผู้หญิงกับผู้หญิงเข้าไปในภูเขาลึก ให้เป็นสะใภ้เด็กหรือภรรยา บางรายโหดร้ายยิ่งกว่านั้น ขายให้ครอบครัวที่มีพี่น้องผู้ชายหลายคนและหาภรรยาไม่ได้ เพื่อให้พวกเธอเป็นภรรยาร่วมกัน
จุดจบย่อมไม่ต้องพูดถึง
เมื่อก่อนจี้หยางเคยดูหนังเกี่ยวกับการลักพาตัวผู้หญิงและเด็ก แค่คนคนหนึ่งถูกลักพาตัว ก็สร้างบาดแผลให้ทั้งครอบครัวแล้ว
คนที่ถูกลักพาตัวไม่ใช่คนเดียวที่ชีวิตพัง ครอบครัวของพวกเขาก็เช่นกัน
เหยื่อติดอยู่ในวังวน ครอบครัวเองก็ทุกข์ทรมานไม่แพ้กัน
บางคนพอลูกถูกพรากไป ทั้งชีวิตก็ทำอยู่เพียงเรื่องเดียว นั่นคือออกตามหาลูก
น่าเสียดายที่คนส่วนใหญ่ตามหาลูกไม่พบจนวันสุดท้ายของชีวิต แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังตามหาไปจนวันสุดท้าย
หนังเรื่องนั้นดูจบแล้วติดตรึงใจมาก น้ำตาของพ่อแม่กับน้ำตาของลูกน้อยในเรื่องสลับกันไปมาไม่ขาดสาย