แม่เลี้ยงจี้เองก็ไม่ชอบจี้หยาง เพียงแต่เป็นคนรักหน้าแต่ก่อนจึงทำดีกับจี้หยางเพื่อรักษาหน้า ทว่าโดยเนื้อแท้แล้วไม่เคยเห็นจี้หยางอยู่ในสายตา
อีกอย่างจี้หยางเป็นผู้หญิง ไม่ได้แย่งชิงทรัพย์สินของตระกูลจี้ พอโตขึ้นแต่งงานก็ยังเรียกสินสอดมาให้ครอบครัวได้บ้าง ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่จึงยังพออยู่ร่วมกันได้
แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปในปีที่จี้หยางกับจี้ม่านแต่งงาน
ปีนั้นลูกสาวทั้งสองเรียนจบมัธยมปลาย อีกไม่นานก็ต้องลงชนบท ทางบ้านจึงเริ่มจัดแจงหาคู่ครองให้พวกเธอล่วงหน้า
เดิมทีเป็นเรื่องดีแท้ ๆ ใครจะคิดว่าจี้ม่านจะแย่งคนรักของจี้หยางไป จนจี้หยางเหินห่างจากครอบครัวมากกว่าเดิม แถมยังขุดเรื่องในอดีตของเธอออกมาเปิดเผยอีก
เธอยอมรับว่าตอนนั้นเคยติดต่อกับผู้ชายคนนั้นอยู่บ้าง อีกฝ่ายก็มีใจให้เธอ และเคยเปรยเป็นนัยว่าอยากแอบคบกับเธอ
แต่เธอปฏิเสธไป
เธอเป็นคนมีหลักการ
แต่ต่อมาเรื่องนี้กลับถูกจี้หยางพูดขึ้นในงานเลี้ยงฉลองแต่งงานของจี้ม่าน พ่อจี้จึงเริ่มสงสัยในตัวเธอ
นับแต่นั้นมา พ่อจี้ก็จับตาดูเธออย่างใกล้ชิด เงินทองเก็บไว้กับตัวเอง ทั้งยังมีอยู่สองครั้งที่เมามายแล้วลงไม้ลงมือกับเธอ
ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็อย่าหาว่าเธอใจร้ายแล้วกัน
ในเมื่อกล่าวหาว่าเธอไปยั่วยวนผู้ชาย เธอก็ทำให้มันเป็นเรื่องจริงเสียเลย
แต่หลังจากทำเรื่องนั้นจริง ๆ เธอกลับเสียใจ ในใจรู้สึกผิดต่อตาแก่จี้อยู่เสมอ หลังจากผู้ชายคนนั้นแอบมาหาอีก เธอก็ไม่ไปพบเขาอีกเลย
แม่เลี้ยงจี้เกลียดจี้หยางอยู่ในใจ
เธอคิดว่าที่ตัวเองทำผิดก็เพราะถูกจี้หยางบีบคั้น หากจี้หยางไม่บีบเธอ เธอก็คงไม่ทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ ถ้าตาแก่จี้รู้เข้า ต่อไปเธอจะอยู่ได้อย่างไร