จี้หยางที่เรียนรู้วิธีอู้งานได้แล้วเริ่มสนุกกับงานขึ้นมา ตอนบ่ายพี่หวังยังพาจี้หยางไปแวะคุยเล่นตามแผนกอื่น ๆ ด้วย
แม้จะอยู่โรงงานเดียวกัน แต่ก็มีเรื่องให้คุยกันมากมาย ทว่าหัวข้อสนทนาวันนี้วนเวียนอยู่กับหยางอวี้เหมยและเกาชิ่งหลินเป็นหลัก
เรื่องนี้เพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน แถมยังเป็นข่าวใหญ่พอตัว
จี้หยางเป็นพนักงานใหม่ที่ไม่ค่อยชอบออกหน้า อีกทั้งยังไม่สนิทกับใคร จึงทำเพียงนั่งฟังเงียบ ๆ
คุยไปคุยมา หัวข้อก็วกกลับไปถึงคนรักของเกาชิ่งหลินอีกครั้ง
“เปาชุนเยี่ยนคบกับเกาชิ่งหลินมาปีหนึ่งแล้ว ได้ยินว่าที่บ้านเตรียมให้ทั้งคู่แต่งงานกัน แต่เปาชุนเยี่ยนไม่อยากแต่งเร็ว บอกว่าจะตั้งใจทำงาน”
“ต่อมาเกาชิ่งหลินร้อนใจ เลยถามเธอว่าต้องทำอย่างไรถึงจะยอมแต่งกับเขา เปาชุนเยี่ยนก็ยื่นโจทย์ยากให้ บอกว่าถ้าเขาทำให้เธอได้เป็นผู้ประกาศข่าว เธอจะแต่งกับเขา”
จี้หยางค่อนข้างสงสัยเรื่องนี้
“แต่เรื่องที่ฉันได้ยินมาไม่เหมือนที่เธอพูดนะ”คนพูดเหลือบมองออกไปนอกประตู
“ฉันได้ยินมาว่าตอนพ่อของเกาชิ่งหลินยังหนุ่ม เขาทำงานอยู่แผนกเดียวกับรองหัวหน้าหยาง พอถึงคราวเลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนก ทั้งคู่ต่างก็มีโอกาส แต่พ่อของเกาชิ่งหลินกลับบาดเจ็บโดยไม่คาดคิด รองหัวหน้าหยางจึงได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นไปทีหลังมีคนสงสัยว่ารองหัวหน้าหยาง… คำพูดนั้นว่าอย่างไรนะ ก็คือเล่นงานคู่แข่งจนหมดทางน่ะ”
จี้หยางก็สงสัยเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน
“ทำไมฉันได้ยินมาว่าเกาชิ่งหลินเลิกกับเปาชุนเยี่ยนไปนานแล้ว แล้วคิดจะตามจีบหยางอวี้เหมย แต่บังเอิญรู้ว่าเธอมีคนรักอยู่แล้ว เขาเลยโมโหจนเปิดโปงเรื่องของทั้งคู่เสียเลย”