สวี่ฉางเซี่ยเลี้ยวรถกลับไปได้ไม่กี่นาที ก็เห็นรถอีกคันไม่ไกลนักขับกั้นทางหลังเธอเอาไว้
รถสองคันนี้ชัดเจนว่าเป็นพวกเดียวกัน
เธอเบรกฉุกเฉินจนรถหยุดกระชาก
เธอกำลังจะใจดำพุ่งรถชนรถคู่กรณีเสียตรง ๆ แต่แล้วชายร่างกายแข็งแกร่งสวมสูทกลุ่มหนึ่งก็อุ้มคนหนึ่งคนลงมาจากรถ
สวี่ฉางเซี่ยเพิ่งมองเห็นชัดว่าคนที่ถูกมัดมือมาเป็นใคร หัวโจกก็ยิ้มให้เธอ ยกมือขึ้น ปืนในมือเล็งตรงเข้าหาตัวประกันที่ถูกมัด แล้วกดไกเบา ๆ ศีรษะคนตรงนั้นก็ระเบิดกระจายในทันที
สวี่ฉางเซี่ยสะดุ้งเฮือก คำว่า "น้องเหวย" ยังไม่ทันได้ร้องออกมา ก็เห็นน้องเหวยล้มลงแผ่เป็นที่นอนตรงหน้ารถของเธอไม่ไกล
ครั้งก่อนก็คือน้องเหวยที่ช่วยเธอกับสวี่ฟางเฟยไว้ ฝ่ายนี้ชัดแจ้งว่ามาล้างแค้น!
สองมือของสวี่ฉางเซี่ยที่กำพวงมาลัยแน่นจนเกร็งเป็นตะคริว
"ลงมา" หัวโจกยกคิ้วข้างเดียวเล็กน้อยให้เธอ เอ่ยเป็นรูปปากว่า "ไม่ลงฉันฆ่าแกทิ้ง"
สวี่ฉางเซี่ยย่อมไม่มีทางยอมแพ้ง่าย ๆ เธอมองน้องเหวยที่นอนนิ่งอยู่บนพื้น เงียบไปครู่หนึ่ง มือขวาก็ดึงเกียร์ถอยลง
ข้าง ๆ เป็นทุ่งนา เธอยังมีโอกาส
แต่ยังไม่ทันเธอพุ่งรถเข้าทุ่งนา ฝ่ายนั้นก็ยิงสองนัดเข้าที่ยางล้อซ้ายหน้าของเธอเสียก่อน
รถไหลไปตามแรงเฉื่อย พลิกคว่ำลงในร่องน้ำในคราเดียว
คว่ำบนพลิกล่างจนตัวสั่น ศีรษะของสวี่ฉางเซี่ยกระแทกพวงมาลัยหนักมาก เธอไม่รู้ตัวเองหมดสติไปกี่วินาที เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง ฝ่ายนั้นหมัดหนึ่งก็ทะลุกระจกที่แตกกระจายเข้ามา แล้วลากเธอออกจากรถโดยตรง
เศษกระจกบาดเลือดเธอไปทั่วร่าง สวี่ฉางเซี่ยปวดจนสั่นเทิ้มแต่ก็ไม่ส่งเสียงใดออกมาเลย หันศีรษะไปกัดแขนข้างที่คว้าเธอเอาไว้จนเต็มแรง
วินาทีถัดมา รสคาวเลือดก็ท่วมปากเธอ
อีกฝ่ายปวดจนคำรามลั่น หมัดหนึ่งฟาดเข้าที่ศีรษะของสวี่ฉางเซี่ย "เด็ดขี้เหร่! ปล่อยเดี๋ยวนี้!"
ต่อหน้าสวี่ฉางเซี่ยมืดสลับสว่าง แล้วเธอก็หมดสติสิ้นสภาพ
ก่อนจะเป็นลม เธอได้ยินเสียงปืนดังขึ้นไม่กี่นัดอย่างเลื่อนลอย
เธอเผลอหันหน้าไปมองตามทิศทางของเสียง แสงสว่างจ้าหลายสายสาดเข้ามาในสายตา
"ปล่อยเธอ!" เฉินเยี่ยนชวนเห็นพวกนั้นลากสวี่ฉางเซี่ยขึ้นจากทุ่งนามาแต่ไกล
เธอหมดสติไปแล้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยบาดเลือด