เมื่อทั้งสองเดินทางมาถึงร้านอาหาร รถของเฉินเยี่ยนชวนก็จอดอยู่แล้ว
เพิ่งเดินมาถึงประตูห้องส่วนตัว สวี่ฉางเซี่ยก็ได้ยินเสียงหญิงสาวหวานนุ่มฟังดูเพราะดังแว่วออกมาจากข้างใน “…เยี่ยนชวน ฉันยังซื้อของฝากพวกเขามาด้วย ไม่รู้ว่าชอบอะไร เลยเลือกซื้อมามั่ว ๆ”
เลขาหวูยืนอยู่ที่ประตู เมื่อเห็นสวี่ฉางเซี่ยกับเจียงเย่าทั้งคู่เดินมาถึง จึงเคาะประตูห้องส่วนตัวแล้วกล่าวว่า “ผู้กองเจียงมาแล้วครับ”
ด้านในห้องก็เงียบกริบลงทันที
สวี่ฉางเซี่ยมองเข้าไปตามประตูที่เปิดออก และสบเข้าพอดีกับสายตาอยากรู้อยากเห็นที่มองออกมาจากข้างใน
“คนนี้คือจี้หร่าน” เฉินเยี่ยนชวนเห็นสวี่ฉางเซี่ยกับเจียงเย่าเดินเข้ามา จึงชี้ไปที่หญิงสาววัยหนุ่มสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แนะนำทันที
แค่ได้ยินว่าแซ่จี้ สวี่ฉางเซี่ยก็เข้าใจในใจทันที คนคนนี้ต้องเป็นแฟนดูตัวที่กู้เฉิงหรงจัดให้เฉินเยี่ยนชวนแน่ ๆ ไม่คิดว่าเฉินเยี่ยนชวนจะรีบพาเธอมาพบกับพวกเขาเร็วขนาดนี้
จี้หร่านตัวไม่สูงไม่เตี้ย ผิวขาว ผอมไปนิดหน่อย ดูมีราศีดี หน้ารูปไข่ ดวงตาคู่ใหญ่สดใส หน้าตาค่อนข้างสวย ยืนอยู่ข้างเฉินเยี่ยนชวนแล้วดูเข้ากันดีไม่น้อย
“สองคนนี้คือหลานชายกับหลานสะใภ้ของฉัน เจียงเย่ากับสวี่ฉางเซี่ย” เฉินเยี่ยนชวนหยุดครู่หนึ่งแล้วหันไปแนะนำกับจี้หร่านต่อ
ทันทีที่มองเห็นสวี่ฉางเซี่ยชัด ๆ ดวงตาจี้หร่านก็เปล่งประกาย แฝงความประทับใจจนล้นเต็มดวงตา
เธอเคยได้ยินมาก่อนว่าสวี่ฉางเซี่ยสวยมาก วันนี้ได้เห็นกับตา ก็เป็นสาวงามสดใสจริง ๆ แม้จะใส่ชุดนักเรียนธรรมดา ๆ มัดหางม้าเพียงทรงเดียว ก็ซ่อนความงามของเธอไว้ไม่อยู่เลย
มองเห็นสวี่ฉางเซี่ยแล้ว เธอจึงเหลือบมองเจียงเย่า แล้วตอบเฉินเยี่ยนชวนไปว่า “รู้จักค่ะ ฉันรู้จักเจียงเย่าอยู่แล้ว”