ท่านปู่ฝูไม่ค่อยพอใจอวี๋เจิ้งจั๋วมาตลอด หรือพูดให้ชัดคือไม่พอใจสกุลอวี๋
ตอนนี้เรื่องของอวี๋เจิ้งซิงเกิดขึ้น ท่านปู่ฝูก็ยิ่งดูแคลนสกุลอวี๋มากขึ้น
ก่อนหน้านี้ ฝูเหยียนคิดมาตลอดว่าเธอกับอวี๋เจิ้งจั๋วถึงขั้นพูดคุยเรื่องแต่งงานกันแล้ว เรื่องนี้คนทั้งเป่ยเฉิงรู้กันดี หากอยู่ ๆ พูดถึงเรื่องเลิกกับอวี๋เจิ้งจั๋ว เกรงว่าท่านปู่จะรับไม่ไหว และจะกังวลถึงอนาคตของเธอจนส่งผลเสียต่อการพักฟื้น
แต่สองเดือนมานี้สกุลอวี๋มีเรื่องไม่หยุดหย่อน คงทำให้ท่านปู่สะสมความไม่พอใจต่อตระกูลอวี๋ไว้มากพอสมควร
บางที การที่อวี๋เจิ้งซิงมีเรื่องในจังหวะนี้ อาจเป็นเรื่องดีสำหรับพวกเขา
เธอกินข้าวพลางฟังพ่อแม่เล่าเรื่องน่าอัปยศที่อวี๋เจิ้งซิงก่อไว้บนเกาะ ครุ่นคิดอย่างรอบคอบว่าจะใช้คำพูดยังไงบอกพ่อแม่เรื่องที่เธอจะเลิกกับอวี๋เจิ้งจั๋ว
"ว่าแต่ ดูเหมือนฉางเซี่ยจะกลับเป่ยเฉิงพร้อมกับคนสกุลกู้ เธอน่าจะไปเยี่ยมเธอบ้างตอนพัก" แม่ของฝูเหยียนพูดพลางถอนหายใจ "เธอกับเจียงเย่าก็ลำบากไม่น้อย กว่าจะได้อยู่ด้วยกัน"
"ค่ะ" ฝูเหยียนพยักหน้า ตอบว่า "เฉินอวี้อยู่บนเกาะ เธอจะอยู่ที่นั่นต่อได้ยังไงกัน"
"เธอพูดถูก" แม่ของฝูเหยียนเงียบไปครู่หนึ่ง "เพราะงั้นคนเป็นผู้หญิงตลอดชีวิตยากกว่าผู้ชายตั้งเยอะ ผู้ชายไม่ว่าจะผ่านผู้หญิงมากี่คน เล่าต่อกันก็เป็นแค่เรื่องเสือผู้หญิง แต่ถ้าผู้หญิงทำแบบผู้ชายบ้าง โดนนินทาจนตายไม่ใช่หรือ"