บนรถคันนั้นดูเหมือนจะมีคนอยู่
ศพออกจากบ้านไปแล้ว แต่คนบนรถก็ยังไม่ยอมลงมาเดินส่งไปพร้อมกับสกุลเสิ่น
ถ้าเป็นเช่นนั้น คนในรถก็ไม่ใช่แขกที่สกุลเสิ่นเชิญมาร่วงงานศพในวันนี้
เมื่อครู่สวี่ฉางเซี่ยให้โจวเหนิงอยู่ข้างนอก ให้เขาลงรถช่วงที่อีกฝ่ายไม่ทันสังเกต เดินอ้อมไปที่ประตูหลังบ้านตระกูลเสิ่น แล้วเดินผ่านจากอีกทิศหนึ่ง ก็จะเห็นได้ชัดว่าคนบนรถนั้นเป็นใคร
พวกเธอเข้ามาในบ้านได้ซักพัก คงเป็นได้ว่าโจวเหนิงอ้อมไปดูแล้วหนึ่งรอบ
เธอจึงกระซิบถามโจวเหนิงเบา ๆ ว่า "เห็นชัดไหมว่าคนบนรถเป็นใคร รู้จักไหม"
โจวเหนิงมองสวี่ฉางเซี่ยไปมาหลายครั้ง ก่อนตอบอุบอิบว่า "รู้จักครับ"
"ใครน่ะ" สวี่ฉางเซี่ยถามต่อ
โจวเหนิงรับสายตาของสวี่ฉางเซี่ยไว้อย่างฝืดเคือง ก่อนตอบเสียงเบา "คือ…อีกสองคนนั้น บอดี้การ์ดของคุณเสิ่นไงครับ"
สวี่ฉางเซี่ยอึ้งไปครู่หนึ่ง
"คุณเสิ่นคนไหนน่ะ" เธอถามอย่างไม่แน่ใจ
"ก็น้าชายของผู้กองเจียงนั่นแหละครับ เฉินเยี่ยนชวน" โจวเหนิงเอ่ยเสียงต่ำยิ่งขึ้น ราวกับกลัวว่าคนอื่นจะได้ยิน
โจวเหนิงเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมบอดี้การ์ดของเฉินเยี่ยนชวนถึงได้ตามมาดูแลสวี่ฉางเซี่ย แต่อีกสองคนนั้นเขาจำหน้าคุ้นตา เพราะสมัยก่อนเขาเคยเป็นคนขับรถให้เสิ่นอวี้ มักอยู่กับเจียงเย่าและลู่เฟิง เคยเห็นเฉินเยี่ยนชวนมาสองสามครั้ง เลยจำหน้าได้
เขายังกลัวว่าตัวเองจะมองผิด แอบหลบไปในร้านค้าของใครสักแห่งแล้วมองดูละเอียดอยู่หลายนาที กว่าจะมั่นใจว่าไม่ผิดแน่ เป็นบอดี้การ์ดของเฉินเยี่ยนชวนแน่นอน