อวี๋เจิ้งจั๋วเพิ่งไปหาสวี่ฉางเซี่ย ยัดหนังสือสองเล่มนี้ใส่มือนาง บอกให้มาดูกู้เจียเหริน เพราะนางนั่งหลับอยู่บนพื้น เกรงว่าจะเป็นหวัด
แล้วยังกำชับมาเป็นพิเศษ อย่าให้กู้เจียเหรินรู้ว่าหนังสือพวกนี้เขาซื้อ
แต่สวี่ฉางเซี่ยคิดไปคิดมา เรื่องนี้ยังไงก็ต้องให้กู้เจียเหรินรู้
อย่างน้อย อวี๋เจิ้งจั๋วก็กำลังพยายามเปลี่ยนแปลงเพื่อกู้เจียเหริน
ส่วนเรื่องของสกุลเซียวที่ฮ่องกง นางก็รู้หมดแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเซียวหล่างอี้กับเหอฉู่ ไม่ธรรมดาแน่ สวี่ฉางเซี่ยไม่สามารถรู้ว่าเป็นรังเสือถ้ำหมาป่า แล้วยอมมองกู้เจียเหรินกระโดดลงไปได้
"เรื่องที่โรงพยาบาลน่ะ เจ้ารู้หมดแล้วหรือ?" กู้เจียเหรินชะงักมือที่กำลังกินของ ก่อนถามสวี่ฉางเซี่ย
"อืม" สวี่ฉางเซี่ยพยักหน้าตอบ
"เช่นนั้นเจ้าเห็นว่าข้าควรทำอย่างไร?" กู้เจียเหรินเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วถามสวี่ฉางเซี่ยเสียงเบา
"ถ้าเจ้ายังอยากให้โอกาสเซียวหล่างอี้อีกครั้ง ก็แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องโรงพยาบาล" สวี่ฉางเซี่ยตอบโดยไม่ต้องคิด
"แต่..." กู้เจียเหรินอึ้งไปเล็กน้อย
"เพราะฉะนั้นดูสิ ตอนที่เจ้าถามคำถามนี้กับข้า แสดงว่าในใจเจ้ามีคำตอบแล้ว" สวี่ฉางเซี่ยเห็นท่าทางงุนงงของกู้เจียเหริน ก็พูดด้วยสีหน้าจริงจัง "จิตใต้สำนึกของเจ้าบอกแล้วว่า ไม่อยากให้โอกาสเซียวหล่างอี้อีก"
"เรื่องความรัก มีแต่เจ้าที่ตัดสินใจเองได้ อย่างมากข้าทำได้แค่ให้คำแนะนำ การตัดสินใจเจ้าต้องทำเอง"