"เซี่ยเซี่ย เธอดูสิ ตุ๊กตาผ้าตัวนี้น่ารักไหม?" กู้เจียเหรินดูเหมือนจะไม่รู้สึกอะไรเลย หยิบตุ๊กตารุ่นใหม่ล่าสุดจากชั้นวางส่งให้สวี่ฉางเซี่ยดู
สวี่ฉางเซี่ยเห็นเธอเงยหน้าขึ้น ก็รีบขยับไปยืนข้างหน้าเธอเล็กน้อยอย่างแนบเนียน มองตุ๊กตาผ้าในมือเธอแล้วพูดว่า "เธอบอกว่าฉันต้องได้ลูกชายไม่ใช่เหรอ? ตุ๊กตาตัวนี้ดูเหมือนของเล่นเด็กผู้หญิงเลยนะ"
กู้เจียเหรินมองดูดี ๆ ก็เห็นตุ๊กตาตัวนี้สวมหมวกลายดอกไม้เล็ก ๆ ใส่กระโปรงสีชมพู อดหัวเราะไม่ได้ "จริงด้วยสิ ดูฉันสิ"
สวี่ฉางเซี่ยตั้งใจให้กู้เจียเหรินอยู่ต่อในโซนของเล่นนี้อีกสักพัก จะได้ไม่เผลอไปเจอคนทางนั้น
เธอดึงกู้เจียเหรินเดินเข้าไปด้านในอีกหน่อย "ทางนั้นน่าจะมีปืนของเล่น เราไปดูกันเถอะ"
กู้เจียเหรินคล้องแขนสวี่ฉางเซี่ยไว้พลางถามอย่างไม่ลดละ "เซี่ยเซี่ย เธอบอกฉันตามตรงนะ ชอบลูกชายหรือลูกสาวมากกว่ากัน? ถ้าซื้อปืน เด็กผู้หญิงก็ไม่ได้เล่นแล้วน่ะสิ!"
สวี่ฉางเซี่ยหันไปมองเธอ "เธอก็จับปืนโตมาไม่ใช่เหรอ?"
"เธอพูดก็จริง" กู้เจียเหรินพยักหน้า
"แล้วเธอชอบลูกชายหรือลูกสาว?" สวี่ฉางเซี่ยถามกลับ
กู้เจียเหรินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "บ้านเราก็ชอบลูกสาวมากกว่าเล็กน้อยนะ"
ระหว่างที่พูด ใบหน้าเธอแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย แล้วทำท่าเคือง ๆ ใส่สวี่ฉางเซี่ย "กว่าฉันจะมีลูกก็ยังอีกนาน ฉันยังนึกไม่ถึงขั้นนั้นเลย"