สวี่ฉางเซี่ยวางสายโทรศัพท์ แล้วนั่งเงียบกันกับเจียงเย่าตรงหน้ากันไปนานหลายตลบ
ฉางเซี่ยรู้ดีว่าสกุลซ่งเป็นผู้มีพระคุณต่อเจียงเย่า ซ่งเจียฉือกับเจียงเย่าก็เติบโตมาด้วยกันเหมือนพี่น้อง ครั้งแล้วครั้งเล่าที่เฉินเหวยตามมาหาเรื่องเธอ ก็เพราะยึดจุดนี้เป็นหลักประกัน คิดว่าเจียงเย่าไม่มีทางฉีกหน้าให้เห็น
และครั้งนี้ซ่งเจียฉือกับเรื่องถึงขั้นนี้ แทบจะผลักเธอลงสู่หลุมฝังชื่อเสียง บ้านแตกสามีสลาย ก็คงเพราะคิดว่าแม้เจียงเย่าจะรู้เข้าจริง ๆ ก็ไม่กล้าทำอะไรเขา
ยิ่งไปกว่านั้น คงคิดอีกว่าเจียงเย่ากลับมาไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ
"ฉันจะไปที่สกุลซ่งสักรอบ" เจียงเย่าลุกขึ้นพูดหลังจากเงียบไปนาน
ฉางเซี่ยลุกขึ้นตามเขาโดยไม่พูดอะไร
เธอเองก็ไม่อยากให้คนที่ทำคือซ่งเจียฉือ แม้จะยังไม่มีหลักฐานโดยตรง แต่ตอนนี้ความจริงก็วางอยู่ตรงหน้าแล้ว
ที่หน้าประตูมีคนเคาะประตู
ฉางเซี่ยลุกไปเปิดประตู แล้วก็ต้องตะลึง เพราะที่ยืนอยู่ข้างนอกคือเลขาหวู
"เลขาหวู มีอะไรหรือคะ"
เลขาหวูกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สายตากลับมองผ่านบ่าของฉางเซี่ยเข้าไป เห็นเจียงเย่าที่ยืนอยู่ด้านหลังเธอพอดี จนต้องสะดุ้ง "ผู้กองเจียง กลับมาตั้งแต่เมื่อไรครับ"
"วันนี้" เจียงเย่าถามกลับ "มีเรื่องอะไร"
เลขาหวูครุ่นคิดสักครู่ แล้วตอบว่า "ท่านเฉินบอกว่าเย็นนี้จะจัดงานเลี้ยงในครอบครัว จึงให้ผมมานิมนต์คุณเซี่ยเซี่ยไปร่วมงาน แต่เนื่องจากคุณกลับมาแล้ว งั้นก็ไปด้วยกันเลย"