ถึงแม้ในตอนแรกจุดเริ่มต้นของกู้เทียนหมิงจะมาจากความหวังดีต่อกู้เจียเหริน กังวลว่าเธอจะถูกคนอื่นนินทา กลัวว่าคนอื่นจะประณามลูกสาวของเขา อีกทั้งยังกลัวว่าเธอจะเสียใจภายหลัง โทษว่าพวกเขาที่เป็นพ่อแม่ไม่ตักเตือนให้ดีตั้งแต่เริ่มเห็นเค้าลาง
เด็กผู้หญิงกับเด็กผู้ชายนั้นไม่เหมือนกัน ก้าวพลาดไปก้าวเดียวก็อาจตกลงเหวลึกนับหมื่นจั้ง โดยเฉพาะเรื่องใหญ่ในชีวิตอย่างการแต่งงาน เพราะมีคำกล่าวแต่โบราณว่า การแต่งงานคือการเกิดใหม่ครั้งที่สองในชีวิตของผู้หญิง
แต่หลังจากผ่านเรื่องราวมากมายในช่วงที่ผ่านมานี้ กู้เทียนหมิงก็พลันค้นพบว่า ที่จริงแล้วอวี๋เจิ้งจั๋วก็นับว่าไม่เลว และก็ไม่ได้ทำให้คนอื่นรับไม่ได้ถึงเพียงนั้น
อีกอย่าง กู้เจียเหรินยังอายุน้อย เธอยังมีเวลามากพอจะพิจารณาเรื่องการแต่งงาน เธอมีโอกาสได้ลองผิดลองถูก
บางทีคนที่เธอเลือกในตอนท้ายอาจไม่ใช่อวี๋เจิ้งจั๋ว แต่ต้องได้ลองแล้ว ถึงจะรู้ว่าเหมาะสมหรือไม่
ใครๆ ในวัยหนุ่มสาวก็ล้วนผ่านเรื่องแบบนี้มาก่อนไม่ใช่หรือ?
ตลอดเวลาที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่กู้เทียนหมิงเอ่ยปากยอมรับผิดกับเธอ
เพียงแต่ว่าประโยคหนึ่งของสวี่ฉางเซี่ยนั้นพูดได้ถูกต้องยิ่ง บางครั้งพ่อแม่ทำเรื่องผิดพลาด อาจเป็นเพราะแค่พวกเขากำลังใช้วิธีที่เขาคิดว่าถูกต้องในการรักลูก
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าคนอย่างกู้เทียนหมิงที่เป็นบุตรสวรรค์มาเป็นพ่อคน
เธอกำกล่องแพรในมือแน่น อยู่ครู่ใหญ่ถึงค่อยเอ่ยปากตอบกู้เทียนหมิงเสียงเบาว่า "คุณหมอบอกว่า หัวเข่าของหนูเกือบมีผลข้างเคียง"