“ผั๊วะ!!!”
เลขาหวูที่อยู่ข้าง ๆ รีบออกแรงดึงตัวสวี่ฉางเซี่ยไปด้านหลังอย่างแรง
แต่ฝ่ามือนี้กลับตกลงบนใบหน้าของจี้หร่านอย่างจัง
เรื่องเกิดขึ้นภายในชั่วพริบตา สวี่ฉางเซี่ยไม่ทันได้ดึงจี้หร่านออกมาเลย ได้แต่มองตาค้างขณะที่เธอพุ่งตัวมาบังหน้าและรับฝ่ามือนั้นแทน
“พี่จี้หร่าน! พี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม” สวี่ฉางเซี่ยตะลึงไปชั่วขณะ แล้วรีบเข้าไปดูใบหน้าของจี้หร่าน
“ไม่เป็นไร…” ใบหน้าของจี้หร่านปรากฏรอยนิ้วมือห้าแถวทันทีที่โดนตบหนัก มุมปากแตกยับ เกือบจะยืนไม่อยู่
สวี่ฉางเซี่ยยื่นมือมาพยุง เธอใช้เวลาตั้งหลักอยู่หลายวินาที ก็ยังรู้สึกตาลาย นึกไม่ถึงว่าจะต้องขมวดคิ้วแน่นแล้วพูดกับผู้หญิงตรงหน้าว่า “เฝิงอิ่ง ทำไมคุณไม่ยอมฟังฉันพูดเลย”
เมื่อครู่พวกเธอกับสวี่ฉางเซี่ยมาถึงหน้าหน่วยของเฉินเยี่ยนชวนแทบจะไล่เลี่ยกัน สวี่ฉางเซี่ยเรียกเลขาหวูออกมาก่อน จี้หร่านแต่งหน้าเติมนิดหน่อยในรถ ถึงได้รู้ว่าสวี่ฉางเซี่ยก็มาหาเฉินเยี่ยนชวนเหมือนกัน เฝิงอิ่งได้ยินเลขาหวูพูดกับสวี่ฉางเซี่ยไม่กี่คำก็เข้าใจผิดว่าสวี่ฉางเซี่ยเป็นพวกผู้หญิงที่มาตื๊อเฉินเยี่ยนชวน จึงลงมาจัดการสวี่ฉางเซี่ยโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
วงออเคสตราของพวกเธอมีแสดงที่โรงละครใหญ่เมืองหังโจวคืนนี้ พวกเธอมีแสดงเปิดที่หังโจวแค่รอบเดียว จี้หร่านเลยคิดว่าจะมาเชิญเฉินเยี่ยนชวนไป
เฝิงอิ่งเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอในวงออเคสตรา เธอเซ้าซี้บอกว่าอยากกินข้าวเย็นกับเฉินเยี่ยนชวน อยากรู้ว่าเฉินเยี่ยนชวนเป็นใครกันแน่ จี้หร่านขัดไม่ได้เลยต้องพาเฝิงอิ่งมาชวนเฉินเยี่ยนชวนด้วยกัน
ใครจะรู้ว่าจะมาเจอกับสวี่ฉางเซี่ย