“มีอะไรว่ามาสิ!” กู้เฉิงหรงตอบกลับทันที
“ก่อนหน้านี้ ท่านสัญญาว่าจะให้ฉันขอพรหนึ่งข้อ ยังจำได้ไหมคะ?” สวี่ฉางเซี่ยถามกลับ
“แน่นอน” กู้เฉิงหรงตอบโดยไม่ต้องคิดเลย
เรื่องนี้ เขายังไม่เคยทำตามสัญญากับสวี่ฉางเซี่ยเลย
สวี่ฉางเซี่ยพูดกับกู้เฉิงหรงอย่างเน้นย้ำทีละคำ “ฉันอยากให้ท่านสืบให้ชัดว่า การตายของพี่เย่า เป็นการแก้แค้นโดยเจตนาของสกุลหั่วหรือไม่! ถ้าใช่! ฉันอยากให้คนที่แก้แค้นพวกนั้น ได้รับโทษตามกฎหมาย!”
กู้เฉิงหรงฟังแล้วก็อึ้งไป
เรื่องนี้ สืบยาก
อีกทั้งยังเกิดในสนามรบ ยิ่งไม่มีอะไรที่เรียกว่าหลักฐาน
เบาะแสเดียวตอนนี้ ก็คือสามคนที่คิดจะลักพาตัวสวี่ฉางเซี่ยในวันนี้ พวกมันยังติดต่อกับสกุลหั่วที่อยู่ต่างแดนหรือไม่
“เซี่ยเซี่ย เรื่องนี้ ไม่ใช่ปู่ไม่อยากช่วย” กู้เฉิงหรงไตร่ตรองอยู่นาน ก่อนจะตอบสวี่ฉางเซี่ยเสียงเบา
สวี่ฉางเซี่ยไม่รอให้เขาพูดจบ ก็ “ตุบ” คุกเข่าลงตรงหน้าเขาทันที “ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ฉันขอแค่ให้พวกมันชดใช้ความตายของเขา!”
ถ้าสวี่ฉางเซี่ยไม่รู้ก็แล้วไป แต่วันนี้คนสกุลหั่วก็ปรากฏตัวต่อหน้าเธออีก!
“รีบลุกขึ้นเถิดเซี่ยเซี่ย!” กู้เฉิงหรงและหยางหลิ่วรีบยื่นมือมาพยุงสวี่ฉางเซี่ย “คุณปู่ตกลงกับหนูแล้วยังไม่พออีกหรือ? ตอนนี้หนูตั้งครรภ์อยู่ จะทำแบบนี้ไม่ได้นะ!”
“ฉันขอเรื่องนี้แค่เรื่องเดียว!” สวี่ฉางเซี่ยตาคลอ นิ่งเงียบยืนกรานไม่ยอมลุกจากที่เดิม