จี้หร่านเข้าใจการตัดสินใจของสวี่ฉางเซี่ยได้เป็นอย่างดี
แม่ของจี้หร่านจากไปตั้งแต่เธออายุสิบกว่าปี ทุกครั้งที่หวนคิดถึงแม่ หัวใจของจี้หร่านก็เต็มไปด้วยความเสียดาย ตอนที่ท่านจากไป ตัวเธอยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจอะไร
เธอเข้าใจดีว่าผู้เป็นแม่มีความสำคัญต่อครอบครัวแค่ไหน โดยเฉพาะกับลูก
และที่จริงแล้ว การพบกับเฉินเยี่ยนชวนครั้งแรกก็เกี่ยวโยงกับเรื่องนี้เช่นกัน
หลังจากแม่เสียชีวิตได้ไม่กี่ปี ทางบ้านก็เริ่มหาคู่หมั้นให้เธอ โดยเฉพาะคุณย่ากับคุณป้าสะใภ้ใหญ่ สกุลจี้เคร่งครัดกฎระเบียบมาตลอด คิดว่าสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตผู้หญิงคือการดูแลสามีและอบรมบุตร พวกเขาอ้างว่าทำไปเพื่อประโยชน์ของจี้หร่าน บีบบังคับให้เธอแต่งงานเร็ว ๆ
ตอนอายุยี่สิบต้น ๆ จี้หร่านอยู่ในช่วงหัวรั้นเต็มที่ บวกกับตอนนั้นคุณลุงจี้หล่างเหมือนจะคิดหาภรรยาใหม่ ไม่ค่อยสนใจเธอหรือกิจการในบ้าน ปล่อยให้คนอื่นจัดการเรื่องแต่งงานของเธอ เธอถูกบีบคั้นจนเข้าตาจน สิ้นหวังถึงขั้นอยากตายให้มันจบ ๆ ไป
แต่วันนั้น เมื่อเธอนั่งอยู่บนดาดฟ้าคนเดียวรับลม เฉินเยี่ยนชวนก็ขึ้นไปสูบบุหรี่บนนั้นพอดี
เขาเห็นเด็กสาวนั่งอยู่ตัวคนเดียวอย่างเปล่าเปลี่ยว สองขาห้อยแกว่งอยู่กลางอากาศ ไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อน จึงเข้าไปคุยด้วยสักพัก
เขาเล่าเรื่องของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ไปศึกษาต่อต่างแดนตามลำพัง แต่พ่อแม่และพี่สาวกลับถูกฆ่าตายในบ้านเกิดทีละคน
เขาพูดกับเธอว่า “เด็กน้อย แม้พี่จะไม่รู้ว่าเธอเจออะไรมาบ้าง แต่ถ้าขนาดความตายเธอยังไม่กลัวแล้ว ทำไมจะกล้าขึ้นอีกสักนิด เลือกใช้ชีวิตของตัวเองใหม่อีกครั้งไม่ได้เล่า”
คำพูดนั้นทำให้จี้หร่านที่ในตอนนั้นแทบไม่เข้าใจอะไรเลย รู้สึกเหมือนได้สติกลับคืนมาทันที