แต่การจะสงสัยว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาสองคนไม่เหมาะสม เพียงเพราะเหตุที่เหอฉู่เอื้อมมือไปคล้องแขนเซียวหล่างอี้นั้น ก็ไม่ถูกต้องเช่นกัน ดูเหมือนเธอจงใจหาเรื่องมากกว่า
ก็เพราะเซียวหล่างอี้เคยบอกเธอไว้นานแล้วว่า เขากับเหอฉู่สนิทกันเหมือนพี่น้องแท้ ๆ ให้เธออย่าใส่ใจมากเกินไป
“ถ้างั้นฉันขอถามเธอแค่เรื่องเดียว” สวี่ฉางเซี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามกู้เจียเหรินว่า “สมมติว่าหลังจากเธอแต่งเข้าตระกูลไปแล้ว เหอฉู่กับเซียวหล่างอี้ยังคงสนิทสนมกันเหมือนวันนี้ เธอจะทนได้ไหม”
ต่อให้ถอยให้สุดแล้ว แม้ความสัมพันธ์ระหว่างเหอฉู่กับเซียวหล่างอี้จะเป็นเพียงพวกเธอคิดเล็กคิดน้อยไปเอง แต่การถูกเนื้อต้องตัวใกล้ชิดกันเช่นนั้นก็ไม่น่าจะเหมาะสม
จะมีสะใภ้ออกไปเดินเล่นจับมือกับน้องสามีที่ไหนกัน
ยิ่งในยุคสมัยที่ค่านิยมยังเคร่งครัดเช่นนี้
กู้เจียเหรินมองหน้าสวี่ฉางเซี่ยและเงียบไป
“ให้ฉันคิดดูก่อน” กู้เจียเหรินนิ่งไปนานก่อนจะตอบ “บางทีฉันก็ควรจะคุยกับเซียวหล่างอี้ให้เข้าใจสักครั้ง”
“คิดให้ดีก็พอ” สวี่ฉางเซี่ยพยักหน้า “เธอควรหาโอกาสคุยกับเขาสักครั้ง”
เพียงแต่สวี่ฉางเซี่ยก็ได้แต่พูดได้เท่านี้ กู้เจียเหรินจะเลือกใครก็เป็นสิทธิ์ของเธอ ไม่มีใครก้าวก่ายได้
……
ทั้งสองไปที่ร้านกี่เพ้า ลองชุดกี่เพ้าที่หยางหลิ่วสั่งให้กับพวกเธอทุกตัว
