“เรามาคุยกันหน่อย”
ลู่เฉิงโจวเดินออกมาจากห้องน้ำหลังอาบน้ำเสร็จ สีหน้าเย็นชา
สายตาของเจียงเหยียนถูกกล้ามท้องเป็นลอนทั้งแปดของลู่เฉิงโจวดึงดูด ในหัวมีแต่ภาพเร่าร้อนเมื่อคืนที่เธอทำกับเขา
【ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้า? นุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวออกมาเดินอวดอะไรตรงหน้าฉัน】
【หรือว่ากำลังยั่วฉันอยู่】
【ไอ้ผู้ชายเฮงซวยนี่คิดจะทำอะไรกันแน่ จะคุยเรื่องอะไร】
มุมปากของลู่เฉิงโจวยกขึ้นนิด ๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น
เขาหันไปนั่งบนโซฟา เอนหลังพิงพร้อมเชิดคางขึ้นเล็กน้อย มองพินิจผู้หญิงตรงหน้า
แม้เขาจะเคยเจอเจียงเหยียนแค่ไม่กี่ครั้ง แต่เจียงเหยียนคนก่อนกับผู้หญิงตรงหน้าให้ความรู้สึกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
นิสัยใจคอของคนคนหนึ่งไม่มีทางเปลี่ยนไปอย่างมากในเวลาอันสั้น
เว้นแต่ว่าข้างในจะถูกสับเปลี่ยนไปแล้ว
เมื่อรวมกับเสียงในใจที่เขาได้ยิน ลู่เฉิงโจวก็อดสงสัยไม่ได้ว่าโลกที่เขาอาศัยอยู่นี้เป็นหนังสือจริง ๆ
ถ้าเขาเป็นตัวร้ายชายรองสายคลั่งจริง ครอบครัวของเขากับตัวเขาเองต้องจบเห่กันหมด ก็มีโอกาสสูงว่าจะเป็นเรื่องจริง
ส่วนกู้จิ่งสิงกับหลินชิงหย่าก็คงเป็นพระเอกกับนางเอกของโลกนี้
พอคิดถึงเรื่องเหล่านี้ ลู่เฉิงโจวก็เผลอกำหมัดแน่น สีหน้าหม่นลง
ในเมื่อเขารู้เนื้อเรื่องแล้ว ก็จะไม่ยอมกลายเป็นตัวประกอบที่ต้องตาย เขาจะเปลี่ยนชะตาของตัวเองและครอบครัว!
ถ้าอยากเปลี่ยนชะตา ก็ต้องรู้ก่อนว่าครอบครัวของเขาตายกันอย่างไร
แต่คนเดียวที่รู้ทิศทางของเนื้อเรื่องในหนังสือเล่มนี้ก็คือผู้หญิงตรงหน้า
ยังมีเรื่องสำคัญอีกอย่าง เมื่อคืนทั้งสองคนมีอะไรกันแล้ว และต่างก็เป็นครั้งแรก
ความจริงแล้วเจียงเหยียนมีรูปร่างหน้าตาตรงสเปกเขาพอดี
ผิวขาวเนียน ริมฝีปากแดงฟันขาว แถมยังมีผมดำยาวตรงสลวย
และส่วนเว้าส่วนโค้งก็มีครบในที่ที่ควรมี
ลู่เฉิงโจวกลืนน้ำลายอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะแอบด่าตัวเอง ทำไมสมองของเขาถึงคิดฟุ้งซ่านกับผู้หญิงคนนี้ได้!
“คุณลู่ เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ฉันรู้ว่าตอนนี้พูดอะไรไปก็สายเกินไป ขอให้คุณใจกว้าง อย่าถือสาผู้หญิงอ่อนแออย่างฉันเลยนะ ฉันรับรองว่าจะไม่พูดเรื่องนี้ออกไปเด็ดขาด”
เจียงเหยียนยกมือขึ้นสาบาน “แล้วฉันก็รับรองว่าต่อไปจะไม่โผล่มาให้คุณเห็นอีก คุณว่าแบบนี้ได้ไหมคะ?”
ลู่เฉิงโจวไม่พูดอะไร เอาแต่มองคนตรงหน้าไม่วางตา
เจียงเหยียนเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะบ่นในใจว่า
【ไอ้ผู้ชายเฮงซวย จ้องฉันทำไม หรือคิดจะฆ่าฉัน】
【ไม่ใช่มั้ง เมื่อคืนคุณก็มีความสุขไม่ใช่เหรอ】
【รูปร่างของเจ้าของร่างเดิมก็ดีขนาดนี้ อกเป็นอก เอวเป็นเอว คุณก็ไม่ได้เสียเปรียบสักหน่อย】
ลู่เฉิงโจวสำลักขึ้นมาอย่างกะทันหัน ไอติด ๆ กันหลายครั้ง ใบหูแดงก่ำ
เสียงในใจของเธอคงมีแค่เขาที่ได้ยินใช่ไหม?
ถ้าคนอื่นได้ยินเข้า ศักดิ์ศรีประธานลู่ของเขาจะเหลืออะไร!
แก้วน้ำใบหนึ่งยื่นมาตรงหน้า
เจียงเหยียนยิ้มประจบแล้วพูดว่า “คุณลู่ รีบดื่มน้ำสิคะ ในห้องนี้แอร์เย็น แถมหลังอาบน้ำเสร็จก็ต้องระวังไม่ให้เป็นหวัด คุณใส่เสื้อผ้าก่อนดีไหมคะ”
【ไอ้ผู้ชายเฮงซวย อย่ามาทดสอบความอดทนของฉันอีกเลย มองได้แต่กินไม่ได้ มันทรมานจริง ๆ นะ】
【อ๊ากกก... อดทนไว้ สีคือความว่างเปล่า ความว่างเปล่าก็คือสี】
【เจียงเหยียน อย่าหลงเสน่ห์ผู้ชาย! ผู้ชายไม่มีดีสักคน】
ลู่เฉิงโจวรับแก้วน้ำมาจิบช้า ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์
“ต่อจากนี้เธอคิดจะไปไหน?” เขาถาม
เจียงเหยียนทำหน้างงเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ???
ลู่เฉิงโจวถามว่า “เธอไม่ได้ถูกตระกูลเจียงไล่ออกมาเหรอ? จะไปหาพ่อแม่แท้ ๆ หรือเปล่า?”
เจียงเหยียนส่ายหน้า “หาไม่ได้หรอกค่ะ ฉันกับหลินชิงหย่าถูกสลับตัวกันที่โรงพยาบาล ฉันถูกพากลับไปที่บ้านตระกูลเจียง ส่วนหลินชิงหย่าถูกทิ้งไว้หน้าสถานสงเคราะห์ เธอโตมากับสถานสงเคราะห์ค่ะ”
เจ้าของร่างเดิมเป็นนางรองตัวประกอบ ไม่นานก็หายไปจากเรื่อง คาดว่าแม้แต่คนเขียนก็คงไม่รู้ว่าพ่อแม่แท้ ๆ ของเจ้าของร่างเดิมเป็นใคร
“พูดง่าย ๆ คือเธอไม่มีที่ไปแล้ว?” ลู่เฉิงโจวเลิกคิ้วถาม
เจียงเหยียนงุนงง “...”
ลู่เฉิงโจวพูดว่า “ฉันมีข้อเสนอให้เธอลองคิดดู”
เจียงเหยียนถามว่า “ข้อเสนออะไรคะ?”
ลู่เฉิงโจววางแก้วน้ำลงบนโต๊ะกลางแล้วพูดต่อว่า “พ่อแม่ฉันเร่งให้แต่งงานอยู่ตลอด ฉันต้องการคนมาช่วยรับมือกับพวกท่าน ถ้าเธอยินดี เราทำสัญญาแต่งงานกันสามปี”
【สามปีเหรอ พี่ชาย อีกเดือนเดียวคุณก็ตายแล้ว】
【ยังตกจากตึกสูงสิบแปดชั้น ระหว่างทางยังฟาดกับระเบียงชั้นสามจนตัวขาดเป็นสองท่อน สุดท้ายก็แหลกเละจนไม่เหลือศพให้ครบ น่าอนาถสุด ๆ】
【ฉันไม่อยากแต่งงานปุ๊บก็กลายเป็นแม่ม่ายหรอกนะ!】
ลู่เฉิงโจวไม่คิดเลยว่าตัวเองจะตายอนาถขนาดนี้ ถึงขั้นไม่มีศพครบด้วยซ้ำ
พอนึกถึงภาพสยดสยองนั้น เขาก็นั่งไม่ติดอีกต่อไป “ฉันให้เงินเธอ!”
“ให้เงินฉันเหรอคะ?” ดวงตาของเจียงเหยียนเป็นประกาย
ถ้าอยากมีชีวิตรอดในโลกนี้ เธอต้องมีเงิน
ถ้าลู่เฉิงโจวยอมให้เงินเธอก้อนหนึ่งจริง ๆ หลังจากเขาตาย เธอก็เอาเงินก้อนนั้นไปใช้ชีวิตให้สนุกได้
“ฟังให้ดีนะว่าฉันจะพูดอะไรต่อไป” ลู่เฉิงโจวกล่าว
“ข้อแรก ฉันให้เธอ 200 ล้าน หลังจดทะเบียนสมรสจะให้ก่อน 50 ล้าน ส่วนที่เหลือจะจ่ายให้ตอนสัญญาหมดอายุ นอกจากนี้ฉันจะยกอสังหาริมทรัพย์อีก 20 แห่งที่กระจายอยู่ทั่วโลกให้เธอด้วย บ้านทั้งหมดจะโอนเป็นชื่อเธอหลังจดทะเบียนสมรส”
“ข้อสอง หลังแต่งงานฉันจะให้เงินเธอใช้เล่น ๆ เดือนละ 5 ล้าน”
“ข้อสาม” เขาโน้มตัวมาข้างหน้า ขยับเข้าใกล้เธอพร้อมพูดอย่างมีเลศนัย
“แถมบริการนอนเตียงเดียวกันอย่างใกล้ชิดทุกคืนด้วยตัวฉันเอง รับรองว่าเธอพอใจแน่นอน”
เจียงเหยียนอ้าปากค้าง มองผู้ชายที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมอย่างตะลึงงัน
แต่เธอก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว
【ไอ้ผู้ชายเฮงซวย คิดว่าฉันเป็นสาวน้อยอายุสิบแปดหรือไง เรื่องดี ๆ ที่เหมือนฟ้าหล่นทับแบบนี้ไม่มีทางเป็นเรื่องดีแน่】
【เขาคงไม่ได้กำลังวางแผนร้ายอะไรอยู่หรอกนะ หรือว่าจะเอาฉันไปยั่วหลินชิงหย่า】
【ดูท่าเขาคงรักหลินชิงหย่ามากจริง ๆ】
ลู่เฉิงโจวขมวดคิ้วจนหว่างคิ้วเป็นร่อง
ความคิดของยัยนี่ช่างกระโดดไปมาได้พิสดารจริง ๆ แบบนี้ยังโยงไปถึงผู้หญิงหลินชิงหย่าคนนั้นได้อีก
“เพิ่มอีกข้อ” ลู่เฉิงโจวรีบพูด “ฉันเป็นคนรักความสะอาด ไม่ว่าจะทางร่างกายหรือจิตใจ เพราะฉะนั้นตลอดเวลาที่เรายังแต่งงานกัน เธอกับฉันห้ามนอกใจ แม้แต่ในใจก็ไม่ได้”
“ฉันสาบานได้ว่าจะไม่ทำเรื่องที่ผิดต่อเธอ เธอก็ต้องสาบานว่าจะไม่คิดถึงกู้จิ่งสิงอีก”
“ลู่เฉิงโจว คุณพูดจริงเหรอ?” เจียงเหยียนยังไม่อยากเชื่อ
【เรื่องดี ๆ แบบนี้มาเกิดกับฉันได้ยังไง!】
【แต่ถ้าแต่งงานกับเขา ฉันก็อาจเปลี่ยนชะตาอันน่าอนาถของเจ้าของร่างเดิมที่ตายในห้องเช่าได้หรือเปล่า】
ลู่เฉิงโจวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนพูดว่า “ฉันดูไม่เหมือนพูดจริงเหรอ? ถ้าเธอตกลง ฉันจะให้ทนายเตรียมสัญญาแต่งงานเดี๋ยวนี้ แล้วเราจะไปจดทะเบียนสมรสกันตอนนี้เลย พอจดทะเบียนเสร็จฉันจะพาเธอกลับบ้าน”
“ฉันให้เวลาเธอคิดครึ่งชั่วโมง เธอไปอาบน้ำก่อนได้ เดี๋ยวฉันให้คนเอาเสื้อผ้ามาส่ง”
ลู่เฉิงโจวไม่รอให้เจียงเหยียนตอบ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาผู้ช่วย สั่งให้ไปซื้อเสื้อผ้าของทั้งคู่มาให้
เขายังกำชับเป็นพิเศษให้เลือกชุดที่เหมาะกับการถ่ายรูปแต่งงาน
จนกระทั่งได้ใบทะเบียนสมรสมาอยู่ในมือ เจียงเหยียนก็ยังไม่อยากเชื่อว่าตัวเองแต่งงานไปแล้วแบบนี้
แถมยังแต่งกับตัวร้ายชายรองสายคลั่งในหนังสืออีก!
ลู่เฉิงโจวรักษาคำพูด พอออกจากสำนักทะเบียนสมรสก็โอนเงินให้เธอทันทีสองก้อน ก้อนหนึ่ง 50 ล้าน อีกก้อน 500,000
ก้อนหลังเป็นเงินใช้จ่ายประจำเดือนนี้
เมื่อเห็นยอดเงินในบัญชีธนาคารของเจ้าของร่างเดิม เจียงเหยียนก็ตื่นเต้นจนมือสั่น
【โอ๊ยตายแล้ว มีเงินก้อนนี้ ต่อให้ลู่เฉิงโจวหัวใจวายตายเดี๋ยวนี้ ฉันก็ไม่กลัวแล้ว!】