ลู่เฉิงโจวที่ได้ยินเสียงในใจของเจียงเหยียนกัดฟันแน่น
ผู้หญิงคนนี้อยากให้เขาตายขนาดนั้นเลยเหรอ? อวยพรให้เขาได้ดีบ้างไม่ได้หรือไง?
“ที่รัก” เขาเอ่ยเรียกพร้อมรอยยิ้ม “สามีของคุณไม่เคยขาดเงิน ต่อไปผมจะให้เงินคุณมากกว่านี้ ตอนนี้ผมพาคุณกลับบ้านไปรับซองอั่งเปาก่อน”
“ยังมีซองอั่งเปาให้รับด้วยเหรอ?” เจียงเหยียนดีใจจนเนื้อเต้น เธอเป็นฝ่ายคล้องแขนลู่เฉิงโจวอย่างสนิทสนมแล้วพูดว่า “ที่รัก กลับบ้านกัน”
ลู่เฉิงโจวข่มมุมปากที่ยกขึ้นไว้ ก่อนช่วยพยุงเจียงเหยียนขึ้นรถ แล้วนั่งเบาะหลังเป็นเพื่อนเธอ
เขาบอกโจวฉุน ผู้ช่วยของเขาว่า “กลับบ้าน”
“ได้ครับ คุณลู่”
โจวฉุนรับคำแล้วสตาร์ตรถอย่างคล่องแคล่ว
เขามีคำถามเต็มหัวไปหมด เจ้านายไปชอบคุณหนูตัวปลอมแห่งตระกูลเจียงตั้งแต่เมื่อไหร่?
แถมความสัมพันธ์ยังพัฒนาเร็วขนาดนี้ ถึงขั้นไปจดทะเบียนสมรสกันแล้ว!
เขานึกมาตลอดว่าเจ้านายชอบคุณหนูตัวจริงอย่างหลินชิงหย่าเสียอีก
แต่พอมาคิดดู เจ้านายไม่เคยพูดว่าชอบใครเลย แค่เคยให้เขาส่งดอกไม้ไปให้หลินชิงหย่าครั้งหนึ่งเท่านั้น
หรือว่าดอกไม้ที่ส่งไปครั้งนั้น แค่ตั้งใจทำให้กู้จิ่งสิงหงุดหงิด?
เจ้านายกับกู้จิ่งสิงไม่ถูกกันมาตั้งแต่เด็ก คนทั้งแวดวงสังคมชั้นสูงในเมืองหลวงรู้กันดีว่าทั้งคู่เป็นศัตรูคู่อาฆาต
ในสนามธุรกิจก็สู้กันแทบเป็นแทบตาย เจอกันส่วนตัวก็ยังตึงเครียดเหมือนพร้อมจะปะทะกันทุกเมื่อ
ถ้าดูแค่หน้าตา โจวฉุนชอบเจียงเหยียนมากกว่า
เขาคิดว่าเจียงเหยียนหน้าตามีวาสนา ส่วนหลินชิงหย่าดูผอมแห้งเหมือนลมพัดทีเดียวก็ปลิว
แต่ผู้ชายหลายคนก็ชอบผู้หญิงบอบบางอย่างหลินชิงหย่าจริง ๆ เพราะทำให้พวกเขาอยากปกป้อง
โจวฉุนดีใจมากที่เจ้านายแต่งงานกับเจียงเหยียน นั่นแสดงว่ารสนิยมของเจ้านายตรงกับเขา
【อ๊าก ฉันแต่งงานแล้วจริง ๆ ต่อไปทุกคืนก็จะได้นอนกอดซิกซ์แพ็กของลู่เฉิงโจวแล้ว】
【คุ้มสุด ๆ ไปเลย คืนเข้าหอคืนนี้น่าตื่นเต้นจัง เอวของลู่เฉิงโจวก็แข็งแรงใช้ได้เลยนะ】
【คืนนี้ต้องจัดอย่างน้อยเจ็ดรอบ ไม่งั้นอย่าหวังว่าจะได้นอน!】
จู่ ๆ ลู่เฉิงโจวก็ได้ยินเสียงในใจสุดหื่นของเจียงเหยียน จนใจสะดุดวูบ เขาเหลือบมองไปทางผู้ช่วย
โจวฉุนกำลังตั้งใจมองถนนอยู่ข้างหน้า ไม่มีท่าทีผิดปกติ
ตอนนั้นเองไฟเขียวสว่างขึ้น โจวฉุนเหยียบคันเร่งขับต่อ
ลู่เฉิงโจวแอบถอนหายใจโล่งอก
ดูท่าเสียงในใจของเจียงเหยียนจะมีแค่เขาที่ได้ยิน
พอคิดถึงตรงนี้ ลู่เฉิงโจวก็อดภูมิใจไม่ได้ นี่หมายความว่าเขาเป็นคนพิเศษสำหรับเจียงเหยียนหรือเปล่า?
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
รถขับเข้าไปในลานกว้างของบ้านตระกูลลู่
สายตาของเจียงเหยียนถูกดอกไม้บานสะพรั่งในสวนดึงดูดไว้
เธอลดกระจกลง แล้วยื่นหน้าออกไปชม
【ว้าว ดอกไม้เยอะจัง สวยมากเลย】
【ได้กำไรแล้ว ได้กำไรแล้ว ต่อให้อยู่ที่นี่สักร้อยปีฉันก็ยอม】
ชาติก่อนเจียงเหยียนชอบดอกไม้และต้นไม้มาก แต่น่าเสียดายที่โลกของเธอขาดแคลนพืชพันธุ์อย่างหนัก อย่าว่าแต่ดอกไม้เลย แม้แต่ต้นไม้ก็ยังหายาก
ไม่คิดเลยว่าเธอจะได้สมใจในโลกนี้
ลู่เฉิงโจวมองเจียงเหยียนอย่างเงียบ ๆ
ดูท่าเธอจะชอบดอกไม้มาก
รถจอดลงหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่หรูหรา
โจวฉุนลงจากรถแล้วเดินอ้อมไปยืนรออย่างนอบน้อมตรงเบาะหลัง รอให้สามีภรรยาลู่เฉิงโจวลงจากรถ
“คุณลู่ วันนี้ยังต้องไปบริษัทไหมครับ?” โจวฉุนถามอย่างระมัดระวัง
เขาคิดว่าวันนี้เป็นวันมงคลของเจ้านาย คงไม่ไปบริษัทแล้วล่ะมั้ง
“ไม่ไปแล้ว คุณกลับไปได้เลย วันนี้หยุด พรุ่งนี้เช้าค่อยมารับผม” ลู่เฉิงโจวตอบ
【ใช่ ๆ รีบกลับบ้านเถอะ ผู้ช่วยโจวผู้น่าสงสาร ตอนนี้แฟนของคุณกำลังกลิ้งอยู่บนเตียงกับลูกพี่ลูกน้องของคุณ】
【พวกเขาสองคนกะจะฮุบเงินเก็บของคุณให้ได้ แล้วค่อยหนีไปด้วยกัน】
【ลุงกับป้าของคุณเสียไปตั้งแต่ยังเล็ก พ่อแม่คุณอุตส่าห์เลี้ยงลูกชายของคนอื่นมาอย่างยากลำบาก สุดท้ายกลับเลี้ยงหมาป่าไม่รู้คุณขึ้นมา】
【เขาไม่เพียงหลอกเอาเงินบำนาญของพ่อแม่คุณไปจนหมด ยังสวมเขาให้คุณ ตอนนี้ยังคิดจะหลอกเอาเงินเก็บที่คุณหามาอย่างยากลำบากอีก】
ลู่เฉิงโจวขมวดคิ้ว พล็อตน้ำเน่าอะไรขนาดนี้...
โจวฉุนเป็นมือขวาที่เก่งที่สุดของเขา จะปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปเฉย ๆ ไม่ได้
อีกอย่าง นี่ก็เป็นโอกาสดีที่จะพิสูจน์ว่าเสียงในใจของเจียงเหยียนแม่นยำหรือเปล่า
เจียงเหยียนเห็นลู่เฉิงโจวเรียกโจวฉุนไปคุยด้านข้าง แล้วกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูอีกฝ่าย
สีหน้าของโจวฉุนซีดสลับเขียว เขาหันขวับแล้วพุ่งไปที่นั่งคนขับ เปิดประตูขึ้นรถ ปิดประตู แล้วเหยียบคันเร่งออกไปทันที
เธอยังกำลังลังเลอยู่ว่าควรเตือนโจวฉุนดีไหม
“เจ้ารอง ทำไมกลับมาล่ะ?”
ฉินอ้าวเสวี่ยได้ยินเสียงรถ นึกว่าลูกชายคนที่สามกลับมา จึงรีบออกมาดู แต่กลับเห็นลูกชายคนที่สอง
“เจียงเหยียน?”
เธอจำหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างลูกชายได้ ทั้งประหลาดใจทั้งสงสัย
【คุณพระช่วย นี่แม่สามีตัวประกอบของฉันเหรอ? สวยเกินไปแล้ว】
【ทั้งหน้า ทั้งหุ่น นี่กินสารกันบูดมาหรือไง?】
【สมแล้วที่เคยเป็นนักบัลเลต์】
ฉินอ้าวเสวี่ยชะงัก ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เจียงเหยียนไม่ได้ขยับปากสักหน่อย แล้วทำไมเธอถึงได้ยินเสียงพูดของอีกฝ่าย?
หรือว่าเธอได้ยินเสียงในใจของเจียงเหยียน?
ลู่เฉิงโจวสังเกตเห็นความผิดปกติจากแววตาของแม่ เขาสงสัยว่าแม่ก็คงได้ยินเสียงในใจของเจียงเหยียนเหมือนกัน
เจียงเหยียนยิ้มหน้าบานแล้วทักทายเสียงหวาน “สวัสดีค่ะคุณน้า ฉันชื่อเจียงเหยียน มารบกวนแล้วนะคะ”
ลู่เฉิงโจวเตือนว่า “เรียกผิดแล้ว ต้องเรียกว่าแม่”
ฉินอ้าวเสวี่ยเบิกตากว้าง “?”
ลู่เฉิงโจวหยิบทะเบียนสมรสออกมายื่นให้ “แม่ พวกเราแต่งงานกันแล้ว เพิ่งไปจดทะเบียนมา แม่ตรวจดูได้เลย”
ฉินอ้าวเสวี่ยรับทะเบียนสมรสมา แล้วรีบเปิดดูอย่างอดใจไม่ไหว
“เจ้ารอง พวกเธอแต่งงานกันจริง ๆ เหรอ? ไม่ได้ทำทะเบียนปลอมมาหลอกแม่ใช่ไหม?” น้ำเสียงของเธอสั่นระริกขณะถาม
ฉินอ้าวเสวี่ยกลัวว่าลูกชายจะไปซื้อทะเบียนปลอมมาหลอกเธอ
ลู่เฉิงโจวโอบเอวเจียงเหยียนด้วยมือซ้าย ส่วนมือขวาจงใจดึงคอเสื้อเชิ้ตให้เปิดออกเล็กน้อย
“แม่ ถ้าไม่เชื่อก็ให้คนไปตรวจสอบดูก็รู้แล้ว”
ดวงตาคมกริบราวกับตาไฟของฉินอ้าวเสวี่ยจับรอยจูบรูปสตรอว์เบอร์รีตรงไหปลาร้าของลูกชายได้ทันที
รอยนั้นยังใหญ่ไม่น้อย
เธอนึกขึ้นได้ว่าเช้านี้พ่อบ้านบอกว่าลู่เฉิงโจวไม่ได้กลับบ้านเมื่อคืน เธอยังคิดว่าลูกชายทำงานล่วงเวลาจนดึก เลยนอนค้างที่บริษัทเสียอีก
“เมื่อคืนลูกไปนอนที่ไหนมา?” ฉินอ้าวเสวี่ยมองลูกชายอย่างคาดหวังแล้วซักถาม
หน้าเจียงเหยียนแดงวาบ
【แย่แล้ว ถ้าแม่สามีรู้ว่าเมื่อคืนฉันนอนกับลูกชายสุดที่รักของเธอ จะโกรธไหมนะ?】
【คนรุ่นก่อนหัวโบราณกันทั้งนั้น แม่สามีคงรับไม่ได้หรอกที่ฉันปล้ำลูกชายของเธอ】
【แม่สามีคงไม่โมโหจนไล่ฉันออกจากบ้านหรอกนะ】
ลู่เฉิงโจวหน้าแดงก่ำ เขายกมือปิดปากเจียงเหยียนทันที แล้วกดเสียงดุว่า “เงียบไปเลย”
เจียงเหยียนแกะมือของลู่เฉิงโจวออก แล้วถลึงตาใส่เขา “ฉันพูดอะไรหรือยัง?”
ขมับของลู่เฉิงโจวเต้นตุบ ๆ
“แม่ เมื่อคืนผมอยู่กับเจียงเหยียน แต่แม่อย่าเข้าใจผิดนะ เจียงเหยียนไม่ใช่คนใจง่าย ผมเป็นฝ่ายเริ่มเอง”
“แม่รู้แล้ว แม่ไม่ใช่คนหัวโบราณ ขอแค่พวกเธอไม่ได้หลอกแม่ก็พอ”
ฉินอ้าวเสวี่ยถอดกำไลหยกที่ข้อมือออก แล้วสวมให้เจียงเหยียนทันที
เธอพูดอย่างมีความสุขว่า “เหยียนเหยียน นี่เป็นสมบัติตกทอดของครอบครัวเรา ย่าของเฉิงโจวให้แม่ไว้ ตอนนี้แม่ยกให้หนู ต่อไปพวกหนูก็ใช้ชีวิตคู่กันให้ดี ถ้าเฉิงโจวรังแกหนู ต้องบอกแม่นะ แม่จะจัดการเขาให้เอง”
เจียงเหยียนมองกำไลหยกสีเขียวสดบนข้อมือ ดวงตาเป็นประกาย
【รวยแล้ว รวยแล้ว กำไลวงนี้เนื้อหยกดีมากเลย น่าจะหลายล้านใช่ไหมนะ】
【ไม่คิดเลยว่าแม่สามีตัวประกอบคนนี้จะไม่รังเกียจที่ร่างเดิมเป็นคุณหนูตัวปลอม แถมยังให้ของขวัญล้ำค่าขนาดนี้】
【น่าเสียดาย คนดีขนาดนี้กลับมีชีวิตอยู่ได้อีกแค่สองเดือน】