กู้หมิงฮุยพูดขนาดนั้นแล้ว เจียงเทาก็รู้ว่าไม่ว่าจะพูดอะไรไปก็ไร้ประโยชน์
จะโทษก็ต้องโทษลูกสาวตัวเองที่ไม่รู้สถานการณ์ ไม่ควรขัดขวางเจียงเหยียนไม่ให้ช่วยกู้หมิงฮุย
ยังดีที่วันนี้เจียงเหยียนช่วยกู้หมิงฮุยกลับมาได้
ถ้าหลินชิงหย่าขัดขวางจนทำให้กู้หมิงฮุยเสียชีวิตจริง ๆ ต่อให้ตระกูลเจียงหมดเนื้อหมดตัวก็ชดใช้ชีวิตของเขาไม่ไหว
เขายังต้องพึ่งพาการสนับสนุนจากบริษัทกู้ อีกทั้งกู้จิ่งสิงแค่บอกว่าจะยกเลิกงานหมั้นไปก่อน ไม่ได้ปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้อย่างสิ้นเชิง
ค่อยหาทางกันอีกที
ไม่ว่าอย่างไร ลูกสาวแท้ ๆ ของเขาก็ต้องแต่งเข้าตระกูลกู้ให้ได้
เจียงเทาถอนหายใจอย่างเสียดาย “ก็ได้ จิ่งสิงกับชิงหย่ายังหนุ่มยังสาว ไม่ต้องรีบร้อนแต่งงาน รออีกสองสามปีค่อยแต่งก็ได้ แต่พวกเราในฐานะพ่อแม่คงต้องรอความหวังที่จะได้อุ้มหลานไปอีกหน่อย”
กู้หมิงฮุยหัวเราะ “โธ่ เหล่าเจียง นายก็ยังหนุ่มอยู่ จะรีบร้อนเป็นคุณตาไปทำไม? เรื่องของเด็ก ๆ ก็ปล่อยให้พวกเขาตัดสินใจกันเองสิ จริงสิ คืนนี้ฉันคงไม่ไปบ้านตระกูลฟู่แล้ว นายพาจิ่งสิงกับชิงหย่าไปเถอะ”
เจียงเทาถึงนึกขึ้นได้ว่าคืนนี้ยังต้องไปร่วมงานวันเกิดของคุณย่าฟู่
“อ้าว เหล่ากู้ ดีที่นายเตือน ฉันลืมเรื่องนี้ไปเลย งั้นนายพักผ่อนให้ดี พวกเรากลับไปเตรียมตัวก่อน”
เขากำลังจะถามกู้จิ่งสิงว่าจะกลับไปกับพ่อลูกคู่นี้ไหม แต่อีกฝ่ายชิงพูดขึ้นก่อน
กู้จิ่งสิงกล่าวว่า “ประธานเจียง พวกคุณกลับไปก่อนเถอะ ผมยังมีเรื่องต้องคุยกับพ่อแม่ ไม่ต้องเตรียมอะไร เดี๋ยวผมไปบ้านตระกูลฟู่เอง แล้วเจอกันที่นั่นครับ”