ออกจากห้องหนังสือ ลู่เฉิงโจวกลับมาถึงห้องนอน แต่กลับไม่เห็นภรรยาอยู่ในห้อง
จู่ ๆ หัวใจก็พลันกระสับกระส่ายขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
หรือว่าเมื่อครู่เขาเผลอบอกพ่อว่าเจียงเหยียนทะลุมิติเข้ามาในนิยาย เรื่องสวรรค์ล่วงรู้จึงรั่วไหล ทำให้เจียงเหยียนหายตัวไปแล้ว?
ลู่เฉิงโจวรู้สึกหงุดหงิดกับความสะเพร่าของตัวเองอย่างมาก
เขารีบวิ่งออกไป พลางกวาดตามองหาเจียงเหยียนไปทั่วและตะโกนเรียกชื่อเธอ
“เจียงเหยียน เจียงเหยียน...”
เขาค้นห้องทุกห้องบนชั้นสองแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเจียงเหยียน
หัวใจของเขายิ่งกระวนกระวายขึ้นเรื่อย ๆ
ตั้งแต่โตมาจนอายุเท่านี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขากลัวขนาดนี้ ยิ่งกว่าตอนที่ได้ยินเสียงในใจของเจียงเหยียนบอกว่าเขากำลังจะตายเสียอีก
ลู่เฉิงโจววิ่งตึงตังลงบันได แล้วตะโกนเสียงดัง “พ่อบ้านหลี่ ลุงหลี่ อยู่ไหนกัน?”
“คุณชายรอง ผมมาแล้วครับ”
พ่อบ้านหลี่รีบวิ่งเข้ามาจากข้างนอก ในมือถือถุงอาหารกลับบ้านกองใหญ่
ลู่เฉิงโจวได้กลิ่นบาร์บีคิว
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย “พ่อบ้านหลี่ ชอบกินของพวกนี้เหรอ?”
พ่อบ้านหลี่ชะงักไป ก่อนรีบอธิบาย “คุณชายรองครับ ของพวกนี้คุณนายสั่งมา”
“แม่ฉันเหรอ?” ลู่เฉิงโจวประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม “แม่ฉันกินของแบบนี้ด้วยเหรอ?”
ตอนสาว ๆ ฉินอ้าวเสวี่ยเป็นนักบัลเลต์ เธอพิถีพิถันเรื่องอาหารการกินมาก ไม่เคยแตะของที่มีแคลอรีสูง
ยิ่งไม่มีทางกินอาหารขยะจากแอปส่งอาหารพวกนี้
อีกอย่าง ลู่เฉิงโจวก็ไม่รู้ว่าแม่หัดสั่งอาหารเดลิเวอรีเมื่อตอนไหน
พ่อบ้านหลี่รีบอธิบาย “คุณชายรองครับ คุณนายสั่งให้คุณนายใหญ่กับคุณนายรองกิน เมื่อครู่คุณนายรองบอกว่าอยากกินบาร์บีคิว คุณนายเลยให้ผมสอนใช้มือถือสั่งอาหารครับ”