เจียงเหยียนรีบถามต่อว่า “คุณย่าไม่สบายตรงไหนเหรอคะ เล่าให้ฉันฟังได้ไหม เผื่อฉันจะช่วยได้”
ถังซิงอวิ๋นคิดว่าเจียงเหยียนแค่พูดตามมารยาท จึงตอบว่า “เป็นอาการเรื้อรังน่ะค่ะ ปวดขาเพราะความเย็น พออากาศเปลี่ยนก็จะปวด ช่วงสองวันนี้คงฝนจะตก คุณย่าปวดขามาตั้งแต่ตื่นนอนตอนเช้าแล้ว”
“แต่ท่านไม่อยากกินยาแก้ปวด กินมากไปก็ไม่สบายท้อง เลยได้แต่ทน หวังว่าอาการจะทุเลาเองค่ะ”
เจียงเหยียนแอบดีใจในใจ “ฉันช่วยได้ค่ะ ฉันฝังเข็มเป็น อาการแบบที่คุณเล่ามา แค่ฝังเข็มไม่กี่จุดก็ช่วยบรรเทาได้แล้ว ฉันรับรองว่าผ่านไปสิบนาที คุณย่าจะเดินเหินคล่องปรื๋อเลยค่ะ”
“แต่ถ้าอยากรักษาให้หายขาด หลังจากนี้ก็ต้องฝังเข็มต่อเนื่องนะคะ ฉันมาฝังเข็มให้คุณย่าทุกสามวันได้ค่ะ”
ถังซิงอวิ๋นไม่เคยรู้มาก่อนว่าเจียงเหยียนมีความรู้ด้านการแพทย์ด้วย แต่เห็นอีกฝ่ายพูดอย่างจริงใจ ไม่เหมือนกำลังโกหก
พอคิดถึงความเจ็บปวดที่คุณย่าต้องทนเพราะอาการปวดขา เธอก็รู้สึกทรมานใจมาก
“งั้นฉันพาเธอไปพบคุณย่านะ เธอลองคุยกับท่านดูก่อน ถ้าท่านตกลงก็ค่อยลองรักษา”
เจียงเหยียนตอบว่า “ได้ค่ะ ฉันจะคุยกับคุณย่าเอง”
ทั้งสองเรียกลู่เฉิงโจวมาด้วย แล้วพากันไปที่ห้องของคุณย่าฟู่
คุณย่าฟู่นอนอยู่บนตั่งนอนหรูหราที่ทำจากไม้ฮวาหลี คิ้วขมวดแน่น ดูเหมือนกำลังเจ็บปวดมาก
ถังซิงอวิ๋นทักทายคนรับใช้ ก่อนเดินเข้าไปหาหญิงชรา
“คุณย่าคะ ประธานลู่จากบริษัทลู่กับภรรยามาเยี่ยมค่ะ”
คุณย่าฟู่ลืมตาขึ้น มองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า
ลู่เฉิงโจวกล่าวว่า “สวัสดีครับคุณย่า ผมชื่อลู่เฉิงโจว พ่อของผมชื่อลู่จิ่งหวย ส่วนนี่ภรรยาผม เจียงเหยียนครับ”